Τετάρτη, 14 Απριλίου 2010

πέντε δέκα δεκαπέντε είκοσι εικοσιπέντε τριάντα τριαντ...ψιτ ψιτ, μ' ακούς;

Μου είπε να πάω να μαζέψω τα παιχνίδια μου γιατί νυχτώνει και πρέπει να φύγουμε.
Έπλαθα ιστορίες σ' ένα λιμανάκι πλάι στη θάλασσα.
Κάτι ψαρόβαρκες, κάτι καΐκια και κάτι ιστιοπλοϊκά. Ούτε άμμος, ούτε χώμα, ούτε κρυψώνες. Μόνο μια μικρή έκταση τσιμέντου ανάμεσα σε καφενεδάκια και ψαροταβέρνες. Κάτι bibibo με βγαλμένα χέρια και πόδια και ρούχα πολλά.


Δεν μου αρέσουν. Μα δεν έχω φίλους να παίξω κυνηγητό, μήλα, κρυφτό…
Αγαλματάκια ακούνητα αμίλητα κι αγέλαστα γύρω μου παντού. Δεν χάνουν με τίποτα. Ακούνητα αμίλητα κι αγέλαστα αυτοσχεδιάζουν παγωμένα στον κόσμο μου μέρα και νύχτα. Αλλάζουν θέσεις στο ανοιγόκλεισμα των ματιών μου. Τους συνήθισα να μην χάνουν.
Σήμερα κάποιοι γεννήθηκαν. Μελλοντικοί άνθρωποι. Σήμερα κάποιοι πέθαναν. Κι αν έχουν μια θέση στο google search είναι τυχεροί.
Μα τι γίνεται με αυτούς που ξέρω μόνον εγώ; Αυτούς που αγάπησα. Αυτούς που εμπιστεύτηκα, αυτούς που στην μηχανή αναζήτησης του μυαλού μου θα έχουν πάντα την πρώτη θέση;
Φωτογραφίες. Ακούνητες αμίλητες και γελαστές. Ξυπνάνε ιστορίες.

Παίρνω αμπάριζα και φεύγω!
Πάω να μαζέψω τα παιχνίδια μου. Κομμάτια μιας ηλικίας τόσο σεβαστής, που τρομάζω.

Σήμερα γνώρισα έναν άνθρωπο.
Δεν ακούει απ’ το ένα αυτί τίποτα.
Όταν ήταν μωρό, απ’ τον πολύ τον πυρετό κόντεψε να πεθάνει, τον βρήκαν οι γονείς του σε μπλε χρώμα μέσα στην κούνια. Δεν ανέπνεε. Η μητέρα του τον σήκωσε και κατεβαίνοντας τις σκάλες μέσα στον πανικό της, έπεσε και το τράνταγμα έδωσε ξανά ανάσα στο μωρό. Σώθηκε. Το μόνο που επηρεάστηκε απ’ όλο αυτό το περιστατικό, ήταν κάποιο σημείο στον εγκέφαλό του, που είχε να κάνει με την απώλεια ακοής του αριστερού αυτιού.

Εγώ, σε αυτό το αυτί, θέλω μια μέρα να του ψιθυρίσω πως τον αγαπώ.

2 σχόλια:

b|a|s|n\i/a είπε...

και να του το ψιθυρίσεις και να του το χαμογελάσεις και να του φωνάξεις και να του το σιωπήσεις.
παίζουμε μήλα;
φιλιά σου πολλά! καλημέρα σου!

panoptis είπε...

ήξερες ότι όταν λέει κάποιος το "σ' αγαπώ", από το στόμα του εκτοξεύεται μία ειδική θερμότητα σε απόσταση αρκετών μέτρων η οποία είναι με ανεξήγητο τρόπο και η αιτία που ακόμα κι αν το "σ' αγαπώ" απευθυνεται σε απολύτως κουφό άνθρωπο, αυτός θα το ακούσει;
ε λοιπόν, μάθε το.
και μην το σκεφτείς δις για να το πείς στο νέο σου φίλο..
ούτε και σε κάποιον επόμενο φίλο..
ακόμα κι αν είναι παντελώς κουφός...
πόσο μάλλον αν είναι και τυφλός!!!
;)



(καλησπέρα κούκλα)

:)