Πέμπτη, 18 Μαρτίου 2010

Μάθε τέχνη κι άστηνε κι άμα πεινάσεις φάτηνε



1977 μακαρόνια στην κατσαρόλα σου. Ενωμένα. Δυνατά!
Όταν η μούχλα γίνεται τέχνη δεν μπορείς να τη φας στο πιάτο.
Παρόλα αυτά θαυμάζεις το αποτύπωμα του χρόνου που περνάει, ενώ ταυτόχρονα τσιγαρίζονται ισόποσα εγκεφαλικά κύτταρα κάπου εκεί ψηλά στο κρανίο. Γεννιούνται σκουλήκια που μασουλάνε τις άσχημες σκέψεις σου και θα ορκιζόσουνα πως ξεπερνάνε σε ποιότητα ακόμα και την πιο εύγευστη κατάχρηση.
Σε gourmet εποχές ένα τέτοιο γεύμα θα χόρταινε επίσης, ακόμα και τα πιο τρελά σου όνειρα, θα φλέρταρε με την πιο γουστόζικη φαντασία.
Θέλω να τα… ταριχεύσω. Να τα βάλω σε κουτάκι από plexiglass και να το στολίσω στην κουζίνα. Να μου θυμίζει τον παλιό κακό καιρό, τότε που τα μυαλά κουβάρια μου, μου έκρυβαν την άκρη της αρχής και την άκρη του τέλους. Τώρα ξέρω!
Ο ομφάλιος λώρος μου μετουσιώνεται σε ομφάλιο ρόλο. Μπορώ να διαλέξω για κύριο πιάτο ό,τι λαχταρώ! Κύριε Πιάτε, το ξέρω καλά πως στον πάτο σερβίρετε την πιο νόστιμη σαλτσούλα. Θα πάρω δύο. Μια για μένα κι άλλη μια για μένα πάλι. Έτσι μου αρέσει, δεν φαντάζομαι να σας τις στερήσω…? Ε? Ε?? Ε???
Στις πιο γκρίζες σκέψεις μου χιονίζει και στις πιο ηλιόλουστες, εμφανίζονται δροσερές σκιές. Σε μια τέτοια δροσερή σκιά κάθομαι τώρα. Ρεμβάζω και χαμογελώ!
Σε λίγο θα σκάσω και στα γέλια, περιμένετε!
Φέρτε μου και μια μπουκάλα κρασί. Από κείνο το βεραμάν. Το ξέρω ότι το φυλάγατε στην κάβα σας για κάτι τέτοιες μοναδικές στιγμές. Χικ!

Και που είσαστε, γκαρσόν?
Φέρτε και το λογαριασμό. Ναι από τώρα.! Μετά… Ποιός ζει, ποιος πεθαίνει?
Θα μεθύσω κι ύστερα θα φάω το έργο τέχνης μου.
Έτσι αποφάσισα εντέλει.
Καλή όρεξη.
Φχαρστώ!


4 σχόλια:

mandy είπε...

Το θέμα της φωτογραφίας σου μου έφερε στο μυαλό τα περασμένα αλλά όχι ξεχασμένα φοιτητικά χρόνια :)
Με ρέγουλα το κρασί για να το απολαύσεις

Καλή συνέχεια

konstantinos είπε...

Πόσο καιρό άραγε να σου πήρε να δημιουργήσεις αυτό το έργο; Φαντάζομαι ότι ξεκίνησες αρκετά πριν μπούμε ως χώρα σε περίοδο οικονομικής δυσχέρειας. Τώρα, θα μπορούσες να βγάλεις την εβδομάδα τρώγοντας από την κατσαρόλα αυτή. Δύσκολοι καιροί για καλλιτέχνες...

Κ.Υ.Π. WALKING είπε...

ΣΛΟΥΡΠ

Artanis είπε...

OMG, ανατρίχιασα...
καλημέρες...