Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2009

Kατά βάθος είμαι καλά



Μια φλόγα κάτω απ' τα φώτα της πόλης
Ρίχνει σπίθες σε κάθε παράθυρο

Αναμονή σ' ένα σπίτι ν' ακουστεί ένας ήχος
Το κουδούνι να χτυπήσει
Αγκαλιές και γέλια να γεμίσει ο χώρος και ο χρόνος

Πώς γίνεται να μη μένει τίποτα μετά την παράδοση της απουσίας
Σε μια πόρτα ανοιχτή
Παρούσα μέχρι στιγμής η ανυπαρξία
Φιλενάδα της μοναξιάς
Αυτής που "νιώθεται" όταν ξέρεις πως κάποιος θα έρθει
Όμως ακόμα να φανεί

Κι έτσι μου' ρχεται να μην ανοίξω σε κανέναν
Ούτε στα γέλια ούτε στις αγκαλιές

Έτσι μου' ρχεται να πάω να κρυφτώ κάτω απ' τα σκεπάσματα
Και να πεθάνω ήσυχη

Πέτρωσε η ψυχή
Ούτε καν πονάω πια


Θα έλεγε κανείς πως παραδόθηκα
Στον χρόνο που χρειάστηκε μέχρι να πατήσω στα πόδια μου
Και τώρα τα βήματα δεν ξέρω τι να τα κάνω.
----------------------------------------------