Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009

Hμερομηνία Λήξης ή αλλιώς, Για Πέταμα




Στο ντουλάπι της κουζίνας έχει φακές, μακαρόνια, ρύζι και καμιά κονσέρβα.
Πού και πού τσεκάρω την ημερομηνία λήξης και βάζω στην άκρη αυτά που, δεν τους μένει και πολύς καιρός, μήπως και καταφέρω να μαγειρέψω κάτι σύντομα.
Με κάποια τελικά, δεν κάνω τίποτα.
Και λήγουν.
Μένουν αρκετό καιρό ληγμένα στο ντουλάπι της κουζίνας. Μερικά, μπορεί και χρόνια.
Κι έρχεται η μέρα, μια μέρα που έτσι ξαφνικά, λέω να πετάξω τα ληγμένα.

Πιάνω πρώτα την κονσέρβα. Έτσι κι αλλιώς ποτέ δεν μ’ άρεσαν οι κονσέρβες.
Ντολμαδάκια γιαλαντζί συγκεκριμένα.
Την κρατώ, την πετάω στον αέρα, την ξαναπιάνω και τη ρίχνω στα σκουπίδια.
Με λίγες τύψεις και λίγες ενοχές που δεν πραγματοποίησε το σκοπό της, ή, που κάποιοι άνθρωποι πεινάνε και δεν έχουνε να φάνε.

Το ντουλάπι της κουζίνας αδειάζει απ’ τα ληγμένα.
Καθαριζει.
Μένει χώρος.

Φροντίζω για τα επόμενα.
Να μαγειρέψω κάτι καλό μαζί τους.
Να μην πάει τίποτα χαμένο.
Να μην θέλω να έχω παραπάνω απ’ όσα μπορώ να αναλώνω.


Κάτι τέτοιο συμβαίνει και με τους ανθρώπους γύρω μου.
Στο ντουλάπι το δικό μου.
Κυρίως με τους γιαλαντζί.

Αν δεν τους αναγνωρίζεις, είναι εκείνοι οι τόσο καλά αεροστεγώς εγκλωβισμένοι, αυτοί που προσπαθούν να σε καταναλώσουν πρώτοι.
ΠΡΟΣΟΧΗ!





10 σχόλια:

Artanis είπε...

Χα,χα,χα,χα δεν έχεις άδικο!!!
Καλημέρα και καλό Σ/Κ...

faraona είπε...

Καλημέρα κι απο δω!
Αυτο το «γιαλαντζί» πολύ μου άρεσε...
μπρρρρρ μακρυά μακρυά!

b|a|s|n\i/a είπε...

οι σκέψεις μου αυτό το καιρό και για καιρό ακόμα απορροφούνται από ένα σπίτι που αδειάζει. και κάθε φορά που μαζεύω πράγματα κάνω παρόμοιες σκέψεις. αν όλα αυτά που βρίσκονται μέσα εκπλήρωσαν τον σκοπό τους. και τι πρέπει να πετάξω, τι να ανακυκλώσω, τι θα μπορούσε να είναι χρήσιμο σε άλλους.
ρούχα καινούργια με ετικέτες ακόμα, βιβλία, σιντί.
προχθές άνοιξα τα ντουλάπια της κουζίνας. πολλές κονσέρβες, πολλά μακαρόνια, πολλές φακές, ζυμαρικά.
τα έβαλα σε μία σακούλα να τα πετάξω. χωρίς καν να δω ημερομηνία λήξης. μπαίνοντας στο ανσασέρ θυμήθηκα πως μία φορά είχα πατήσει υπόγειο αντί ισόγειο καταλάθος και βγαίνοντας αντίκρισα ένα διαμέρισμα. και σκέφτηκα πώς μπορούν να μένουν άνθρωποι εδώ.
συνειδητά αυτήν την φορά πάτησα υπόγειο. η αλήθεια είναι ότι αισθανόμουνα αμήχανα χτυπώντας το κουδούνι γιατί δεν ήξερα τι να πω. και πώς. χαμογέλασα όταν αντίκρισα μία κυρία ηλικιωμένη που είχε έρθει να αποχαιρετήσει τον λάμπη. και την θυμάμαι που είχε έρθει στον καφέ και με χαιρέτησε και μου χαμογέλασε γείτονες τόσα χρόνια ήμασταν. ίσως να μην την ήξερε καν ο λάμπης. μα ήρθε με έναν άλλον γείτονα 150 χιλιόμετρα έλα και 150 χιλιόμετρα επιστροφής να αποχαιρετήσει και να σφίξει το χέρι στους συγγενείς.
φωτίστηκε το βλέμμα της δίνοντάς της την σακούλα. και με ρώτησε για το ψυγείο. αν είναι άδειο. και απαντώντάς της ότι το έχω αδειάσει από τον αύγουστο που μπήκε στο νοσοκομείο αισθάνθηκα ίσως ντροπή που δεν σκέφτηκα να κάνω το ίδιο ειδικά με τα πράγματα στην κατάψυξη.
συγγνώμη για τον χώρο. απλά σκέψεις.
γεμίζουμε τα σπίτια μας με τόσα πράγματα που ποτέ ίσως δεν θα χρησιμοποιήσουμε. και πάντα θα υπάρχουν γύρω μας κάποιοι άλλοι που θα φωτίζονται ακόμα και από τα σκουπίδια μας.
ενσικτωδώς κοίταξα την πρώτη κονσέρβα τόνο πάνω στην σακούλα.
έληγε χρόνια μετά.
γυρίζοντας σπίτι μου άνοιξα μία κονσέρβα τόνο να φάω. και χαμογέλασα. το ξέρεις ότι τα σκυλιά τρελαίνονται για τόνο;
ο μόμπυ τίποτα δεν αφήνει. :)
να έχουμε. να έχουμε τόσα όσα μπορούμε να αναλώνουμε. και να χαρίζουμε. να μοιράζουμε. πριν την ημερομηνία λήξης. γιατί δεν είναι μόνο ο θάνατος που πολλές φορές δημιουργεί ζωή μα και η ζωή η ίδια.
καλημέρα σου.

desapoin3ison4 είπε...

μπααα οι γιαλαντζί είναι καταδικασμένοι , ακόμα κι αν τους δώσεις αέρα έναν θα δοκιμάσεις και τους άλλους θα τους πετάξεις :)))

μ' αυτά και μ' αυτά, πάω για έφοδο στην κουζίνα

antikeimena είπε...

εξαιρετική γραφή ceralex! Μην ψωνίζεις συσκευασμένους φίλους... Υπάρχουν και οι λαϊκές.

Ωραίο σχόλιο b|a|s|n\i/a!

milch-käfer είπε...

Το Milch κερνάει σφηνάκια από παγωμένη μπουρμπουληθρομένη coca cola
περάστε να διαβάσετε το δράμα του έρωτα του Αλεγκξάντρ με τον Νικόλα!

Slevin Kelevra είπε...

Έχεις απόλυτο, μα απόλυτο δίκιο. Είναι φοβερή η οπτική γωνία που το είδες.
Σαν το ξεκαθάρισμα δεν έχει...κι οτι έχει λήξει πρέπει να φεύγει, να πετιέται μακριά.
Μέσα από τα ντουλάπια μας και μέσα από τις ψυχές μας.

Να έχεις ένα πολύ όμορφο βράδυ.
Χαίρομαι πάντα να σε διαβάζω.

CsLaKoNaS είπε...

Ποτέ δεν έδινα σημασία σε όσους προσπαθούν να με καταναλώσουν....

Κάποιες φορές το πετυχαίνουν, κάποιες όχι.

Σκέφτομαι όμως πάντα όσους κατανάλωσα εγώ. Και λυπάμαι πολύ για μένα. Ελπίζω μόνο να μην είναι περισσότεροι από οσους νομίζω...

:)

tsioubiou είπε...

Για ότι και αν σου άρπαξαν οι γιαλαντζί μη σκας θα σου ξαναέρθει διπλό πίσω έχε τα μάτια και την κάρδια σου ανοιχτή.

milch-käfer είπε...

Το Milch εχτές αγόρασε ένα ροζέ κασκώλ
και το απόγευμα έφαγε τα μούτρα του στο χώλ!