Κυριακή, 11 Οκτωβρίου 2009

DUX
























Κι εκεί που χάζευα κι αναπολούσα στους αιθέρες, ήρθε ένα σύννεφο και πήρε όλες τις λέξεις μου μαζί του.
Δεν είχα τίποτα να πω.
Σσσσς…..σιωπή… απόλυτη ησυχία.
Κι ύστερα έφερε ο ουρανός από μακριά, τρία μαύρα αέρινα στολίδια.
Και καθώς είδα καθαρότερα, τρία γράμματα ήταν.
Ένα Έψιλον, ένα Σίγμα κι ένα Ύψιλον.
Κρύφτηκαν πίσω από έναν ανεμόμυλο, κι ύστερα, εμφανίστηκες…!

Πάνω σ’ ένα άλογο κουρασμένο μα επίμονο που σ’ αγαπούσε τόσο.
Με μια ασπίδα κι ένα δόρυ, προχώρησες αποφασιστικά προς το μέρος μου.
Τα βήματα αργά και σταθερά.
Δεν ήξερα αν απειλούμαι ή ανασταίνομαι.
Σημάδι πρωτόγνωρο κι αιώνιο στο κορμί, ένιωσα το περίγραμμά του στην αρχή να ταράζει όλο μου το παρελθόν.
Κι όλες οι ακατοίκητες λέξεις μου να σβήνονται για πάντα. Στ’ αληθινά αυτή τη φορά.
Κι ύστερα το περίγραμμα γέμισε με τη μορφή σου. Γεμάτος πια και συ μπροστά στα μάτια μου. Να με κοιτάζεις.

-"Χαιρετώ την αγαπητή μου Δουλτσινέα. Αφέντρα της καρδιάς μου. Διατάζω να με αφήσει να την πάρω μαζί μου"….θα έγραφε η λεζάντα πάνω απ’ τα κεφάλια μας…


Σε κοίταξα κι εγώ. Σε καλωσόρισα στον κόσμο μου. Και είπα ένα ΝΑΙ. Απλώς, είπα ένα ΝΑΙ! Κι ήταν το πιο αποφασιστικό ΝΑΙ που’ χα πει ποτέ.
Κι έτσι κι έγινε…
Είσαι εσύ. Θα ήθελα να είσαι εσύ. Θα σε κάνω να είσαι εσύ. Αυτός ο ταλαιπωρημένος από των παθών τα λάθη και των λαθών τα πάθη, ιππότης, που θα συνυπάρξουμε, δια βίου.





8 σχόλια:

b|a|s|n\i/a είπε...

"θα σε κάνω να είσαι εσύ"
τα είπες όλα σε τόσες λίγες λέξεις. πολύ καλό σου βράδυ!

Artanis είπε...

ΠΟλύ όμορφο και τρυφερό...
Καλό σου βράδυ, και καλή βδομάδα αύριο...
Σε φιλώ...

ΚΡΕΜΛΙΝΣ είπε...

Μπράβο Δουλτσινέα

anentaxtosaristeros είπε...

Μας συγκινεις Εσυ μ αυτα τα γραγτα σου.. Τι να πουμε τωρα αλλο... Τις καλυτερες ευχες μου μονο σου στελνω κι ας μην γνωριζομαστε.

exoaptonkyklo είπε...

Bravissimo που λενε και στη Ρωμη!
Φιλια.

Φαιδρα Φις είπε...

απαλό που είναι...
σχεδόν άνεμος

αλλά μου θύμισε
και το αυγό του Κολόμβου

καλημέρα
σε φιλώ

Slevin Kelevra είπε...

Έχω καιρό να διαβάσω κάτι τόσο όμορφο και τόσο ...ξεχωριστό νομίζω πως είναι η σωστή λέξη που ψάχνω.

"Κι ύστερα έφερε ο ουρανός από μακριά, τρία μαύρα αέρινα στολίδια.
Και καθώς είδα καθαρότερα, τρία γράμματα ήταν.
Ένα Έψιλον, ένα Σίγμα κι ένα Ύψιλον."

Με έχεις αφήσει άφωνο, ειλικρινά. Το μπράβο μοιάζει πολύ μικρή λέξη ξαφνικά...

Καλό σου βράδυ.

tsioubiou είπε...

-"Χαιρετώ την αγαπητή μου Δουλτσινέα. Αφέντρα της καρδιάς μου. Διατάζω να με αφήσει να την πάρω μαζί μου"