Δευτέρα, 6 Οκτωβρίου 2008

Eίσαι ακόμα εδώ και με χορεύεις?


Σχήματα τα αισθήματα.
Τα συναισθήματα διανύουν καμπύλες
γλύφοντας τα τοιχώματα της ουσίας με ηδονικές
φαντασιόπληκτες αναδρομικές διακυμάνσεις.

Δυσνόητες έννοιες εγκεφαλικής δυσλειτουργικής υπερδιέγερσης.

Πριν προλάβεις να πεις «κιχ», μια κραυγή έχει ήδη πνιγεί
και σε καλωσορίζει σε μια ουτοπική απεικόνιση
μιας συγκεκριμένης πλασματικής πραγματικότητας.

Δύο πλάσματα στον πληθυντικό.
Κι ένα, κρυμμένο κάτω απ’ το πάπλωμα ενός
πρωτοσκεπασμένου φθινοπωρινού ύπνου.

Κρυώνω
Δεν κρυώνω
Κρυώνω
Δεν κρυώνω

Κρυώνω, τόσο, όσο να σκεπάζομαι
με το παράθυρο ανοιχτό,
σε μια μπόρα που ξέφυγε
απ’ το ξέσπασμα και πνίγεται…

σε μια εποχή, που μπερδεύεται…
Το καλοκαίρι αντιμέτωπο με το κακοκαίρι.




Είσαι ακόμα εδώ;


Σου είπα, φύγε!

Και συ ξεσκέπαστος κουρνιάζεις
σε μια αγκαλιά που σου καλύπτει μόνο την ανασφάλεια.
Κατά τα’ άλλα, παγωμένα τα πόδια σου
παραμυθιάζονται, χάριν μιας ζεστής καρδιάς.

Το θέρος κολύμπησε αρκετά τρεις μήνες τώρα.
Μακροβούτεια συνάντηση με την ανακοπή μιας καρδιάς
που χτυπούσε σε παλμούς καύσωνα.


Μη με ξεχνάς.
Δεν γιατρεύονται τα χιλιοστά της ταλαιπωρημένης αρρωστιάρικης απόγνωσης.

Δώσ’ μου ένα κενό να πάρω ανάσα.
Πλημμύρισε η ύπαρξη με σκέψεις καλές.
Πολέμησε την φρέσκια εντύπωση πως κάτι τρέχει πλάι στο νερό.
Κάτι αληθινό. Ρέει…


Ποιος σου χάρισε να χαραμίσεις μια ζωή;
Ποιανού περίσσευε η υπερβολή και την ξεπούλησε κοψοχρονιά;


Πες μου…
Είσαι εδώ;
Είσαι αλλού;

Πού είσαι;

Εγώ, ακόμα σ’ αγαπώ.
Πρωτόγνωρη αγάπη. Σαν και πρώτα.

Που το μισό, νιώθει το άλλο το μισό
να πλησιάζει.

14 σχόλια:

Artanis είπε...

Καλημέρα καλή μου...Υπέροχο το κείμενο...Μου θύμησαι το Μ'αγαπά/δεν μ'αγαπά, ή το είμαι/δεν είμαι...
Δεν νομίζω να βρεις απάντηση...

Να έχεις μια όμορφη μέρα...
Φιλιά...

Artanis είπε...

Το "θύμησαι" με "ε", όχι "αι"...
(ασυγχώρητη είμαι...)

Artanis είπε...

'Εχεις και προσκληση για παιχνίδι...
Φιλάκια...

Aura είπε...

Ξέρεις κάτι..
Μου αρέσουν τα κείμενά σου σαν φράσεις και έννοιες χωρισμένες. Πιστεύω πως τις περισσότερες φορές, μόνο εσύ το καταλαβαίνεις σαν ολότητα. Γιατί ξέρεις πίσω από αυτό τι υπάρχει. Εγώ ομολογώ δυσκολεύομαι).
Μια μυρωδιά μου μένει μόνο στο τέλος, και μικρές αλήθειες.
Αυτή η μυρωδιά, είναι που μου αρέσει σε σένα..

:))

Side21 είπε...

Τα μάτια βλέπουν μόνο
ότι ποθεί η καρδιά ...
Στα έγκατα του νου παιχνιδίζουν
αισθήσεις και συναισθήματα ...
Κι εσύ βουλιάζεις παλιμπαιδίζοντας
ανάμεσα στα θέλω και στα είναι ...
Σου εύχομαι καλή ενόραση,
κι ακόμα καλύτερη πραγμάτωση ...

Aντώνης είπε...

Ψάχνω με τα πόδια την κουβέρτα μου. Κάποιος με ξεσκέπασε. Ίσως να είναι και ανασφάλεια ότι κάποιος θα με ξεσκεπάσει. Η αλήθεια καμιά φορά αφήνει τα πόδια κρύα. Σαν κουβέρτα φρεσκοφορεμένη φθινόπωρο. Ξεσυνήθισα από το καλοκαίρι, δεν δίνω σημασία. Η κουβέρτα μου θυμίζει πως υπάρχει. Αλλά αφού εσύ με ξεσκέπασες δεν είναι να φοβάμαι. Έχω παρέα το χειμώνα κι είναι ζεστά σαν καλοκαίρι κάτω από τα σκεπάσματα. Λοιπόν, άντε! Σκέπασε με!

ceralex είπε...

@ artanis

μ' αγαπά? Δε μ' αγαπά? Μ' αγαπά και περισσεύει ένα...!

@aura
Αφού η μυρωδιά είναι καλή... τότε άσε με εμένα να σκεπάζω τα συναισθήματα με λέξεις... Άραγε καταλαβαίνω???


@ side21

αγαπητέ μου μακάρι οι ευχές σου να πραγματοποιηθούν.. προς το παρόν ο παλιμπαιδισμός κάνει το παιχνίδι πιο ανάλαφρο.

@αντώνης

είναι ωραίο να βρίσκω μικρα post στα σχόλια, με τον μοναδικό τρόπο που χειρίζεσαι τις λέξεις.
Λέω πως σε σκεπάζω και...συνεχίζω...

karaflokotsifas είπε...

Τι ειναι σπουδαιότερο? μια αγκαλιά
κρύα,ή μια καυτή απουσία?
Τι ειναι καλύτερο? να "είσαι" άλλα
να μην "υπάρχεις", ή να μένεις
για να αγαπάς, χωρίς να ονειρεύεσαι?

Ενα μόνο ξέρω...αγαπώ τον τρόπο
που σκέφτεσαι...άλλα με συναρπάζει
ο τρόπος που γράφεις

κοτσυφοφιλώ σε

τσίου!!!!

b|a|s|n\i/a είπε...

πάντα θα είναι εκεί. και θα χορεύει...

Από Μηχανής Θεός είπε...

... Και όλα με μιας γίνονται σκόνη. Γίνονται στρόβιλος! Και από την παραζάλη παραπαίεις, μέχρι το σύμπαν να ξεδιαλύνει μόνο του..
Και τότε ίσως καταλάβουν οι εμπλεκόμενοι..

μικρός πρίγκηπας είπε...

Μου άρεσε αυτό που λες για τις καμπύλες των συναισθημάτων και τα τοιχώματα της ουσίας.
Είναι λίγοι σ' αυτόν τον κόσμο που έχουν κατανοήσει τη θεωρία της καμπυλότητας.
Συγχαρητήρια!

ceralex είπε...

@ kotsifakos kalos

μακάρι και να ξερα να σου απαντήσω. Για τον καθένα αυτό αλλάζει. Ελπίζω να κελαηδάς. Κάπου σε είδα χθες πάλι στο δάσος...


@basnia
ναι... στο ταψί... ;)


@θεέ

αυτό το σύμπαν θα τα φέρει όλα. Και γω που πίστευα πως ίσως και να τα' φερνε κανας από μηχανής θεός... Ρε παιδί μου άχρηστοι είσαστε τελικά!!



@Μικρέ πρίγκιπα...

σ' ευχαριστώ! χαχα! Μου πήρε χρόνια αλλά... το καταλαβά!

Artanis είπε...

Προς γατόφιλους...
Ζητούνται πληροφορίες..

Καλημέρα καλή μου...

Shades είπε...

Κάρμα, ίσως... διάβασα αυτό που γράφεις την ώρα που έπρεπε!!!

Υποκλίνομαι...