Παρασκευή, 27 Ιουνίου 2008

Μυρωδιές λελουδικών αναμνήσεων...


Γελάς?


Πόσες φορές στ’ αληθινά?

Άκυρη μέρα. Από καναπέ σε καναπέ, με πόνους στην κοιλιά.
Περιοδεύων καύσωνας περνά απ’ τα σωθικά μου.

Μπορώ μόνο να μην κάνω απολύτως τίποτα.

Μόνο να υπάρχω και να βρίσκω τρόπους να περάσει αυτή η μέρα.

Και το μόνο που βρήκα ήταν να κάτσω και να δω 3 ελληνικές ταινίες.
«Το κοροϊδάκι της δεσποινίδος», «Μια τρελή τρελή οικογένεια», «Οι Γερμανοί ξανάρχονται».

Και κει που λέω ωραία! Πέρασε η μέρα! Θα κοιμηθώ νωρίς…

Τσουπ! Μετά τις 12 τα μεσάνυχτα ναι! Καινούρια μέρα! Όλα καλά.
Όλα καλύτερα.
Βγήκα στη βεράντα κι έκανα παρέα στα φυτά μου.

Γαρδένια. Την κάθε εισπνοή μες τη ζωή, σαν εισπνοή γαρδένιας μύρισέ τη.

Γιασεμί. Καθησυχαστική η μυρωδιά σου…

Νυχτολούλουδο, πάντα με ταξιδεύεις στο παρελθόν.
Λουλούδι της νύχτας ποτισμένο με αρώματα αργοκίνητης βολταρίας στα στενά.
Σουλατσάροντας αρωματίζει τα βήματα τα ασταθή της μεθυσμένης νύχτας
Κι ακροβατεί σε παιδικές οικογενειακές χαρές.
Και σε νησιά που επισκέφτηκε κάποτε… Τότε.

Με τρόμαζε που τίποτα δεν ήξερα κι ήθελα να μάθω.
Με τρόμαζε που έπρεπε να επιλέξω αν θα μιλώ ή θα σωπαίνω.
Ή αν το γέλιο μου θα ήταν αληθινό ή ψεύτικο.
Αν οι χαρές μου θα αγγίζουν την απόλυτη ικανοποίηση ή αν ψεύτικες
Θα ονομάζονταν χαρές.

Με τρόμαζε που… μπροστά η ζωή μου, και γω να διαλέξω
αν θα την ανακαλύψω στο έπακρον ή αν περαστική θα υπάρξω συνεχίζοντας
να τρομάζω με τα πάντα.


Όσες φορές γέλασα ψεύτικα ένιωθα να γελάω με τον εαυτό μου και μόνο.


Ανακάλυψα κάμποσα κι ίσως ψευτοατρόμητη έγινα.
Επέλεξα το έπακρον ως πιο ενδιαφέρουσα τακτική για τις μη περιοδεύουσες μέρες μου.
Σε μέρες αδράνειας τρομάζω που τόσο άχρηστη υπήρξα για ώρες.

Κάποιοι μ’ έμαθαν να αναζητώ την αλήθεια.

Μα πάντα θυμάμαι, ήθελα να κουρνιάζω ήσυχα σε μια αγκαλιά μετά την ανακάλυψη της κάθε μέρας.

Χα! Θυμήθηκα τώρα… την πρώτη μου βουτιά στη θάλασσα από βράχο χωρίς να κλείνω τη μύτη.
Κι έπειτα… ξανά και ξανά και ξανά…. Ατέλειωτες ώρες χαράς!

Το βράδυ, σε κάποια αγκαλιά κρυμμένη ένιωθα πως είχα πιει όλη τη θάλασσα.

Γελάς?

Να γελάς! Στ’ αληθινά!

13 σχόλια:

Aντώνης είπε...

Δεν μπορείς να φανταστείς τί έρωτα έχω με τις γαρδένιες. Τα βράδυα στην αυλή τα καλοκαίρια κι εγώ παιδάκι μεσα στις γαρδένιες της γιαγιάς μου. Βαρέλια τενεκέδες και μέσα οι γαρδένιες της ολάνθιστες.

To "Μιά τρελλή τρελλή οικογένεια" είναι από τις αγαπημένες μου ελληνικές ταινίες :)

Μπορώ για απόψε να με φωνάζεις "Στέλιο"? Κι εγώ θα σε λέω "Μίκα"!!!!

ceralex είπε...

Aχ...Στέλιο ήρθες???? Πότε ήρθες???

!!!!

exoaptonkyklo είπε...

Μιλησες για τα τρια αγαπημενα μου λουλουδια!
Φετος δεν μου ανθησανε ακομη κι ειμαι σε πανικο.Τοσα και τοσα αλλα δεν ανθιζουν στη ζωη μας σκεφτομαι ειναι αναγκη κι αυτα τωρα?
Λες να μας νιωθουν...?
Τα σεβη μου.

panoptis είπε...

μέσα και έξω και παντού άνθη.

τι είστε εσείς οι γυναίκες ρε παιδάκι μου.

μεθυστική η ανθοφορία.
τυρρανική η άνθηση.

λαγωνικά τα κύτταρα τού κόσμου τα αρσενικά.

Artanis είπε...

Τί όμορφες εικόνες στην λουλουδιασμένη βεράντα σου...Εγώ 5 φοίνικες έχω όλους κι όλους, και μια σεφλέρα...'Α, και ένα πελαργόνι...Αυτά είναι όλα...
Αλλά και το παζλ των αναμνήσεων σου, πόση νοσταλγία κρύβει στις μικρές θύμησες που αναδύονται από το άρωμα των λουλουδιών σου!

Daria Pavlovna είπε...

Ααααχ! Μέχρι εδώ μύρισε...
Μόνο γιούκα και σεφλέρες έχω. Κανένα μυριστικό παρά μόνο έναν βασιλικό. Δεν αντέχει τίποτε στο κέντρο. Κι η ταλαίπωρη πικροδάφνη όλο γεμίζει μελίγκρα. Και θυμάμαι το φούλι της γιαγιάς στο μπαλκόνι. (θα μιλήσω για το φούλι όταν έρθει η ώρα). Και τα χιώτικα γιασεμιά που ήταν γεμάτη η Πάτρα. Μετά τα θερινά σινεμά έκοβα ματσάκια, τα έβαζα σ' ένα ποτηράκι δίπλα στο κρεβάτι και ξυπνούσα ζαλισμένη.

Σπίθας είπε...

Κάνοντας το σχόλιο,
κλέβω κι ένα ...γιασεμί!

incontinentia είπε...

εύχομαι τα βράδια του καλοκαιριού στο μπαλκόνι να 'ναι γαλήνια σαν αγκαλιά, τα λουλούδια να σε κρυφοκοιτάζουν με τα μουτράκια τους μέσα απ΄τις φυλλωσιές τους...και να τα λέτε σιωπηλά...
:-)

karaflokotsifas είπε...

Στο αληθινό γέλιο...ακόμα
κι αν το πνίξεις και χαθεί,
γελάνε τα μάτια...
Αγαπώ τα λουλούδια στη γη,
ακόμα και στις γλάστρες
Δυστυχώς στην γυναίκα μου αρέσουν
μόνο στο βάζο
Ετσι ότι κάνω το κάνω μόνος μου

Ρωτάς αν γελώ?
Τα μάτια μου μόνο

καλό Σαββατοκύριακο
φιλενάδα

κοτσυφοφιλώ σε

τσίου!!!

b|a|s|n\i/a είπε...

να γελάς
να γελάς αλήθεια
ακόμα και πνιχτά
ή με το στόμα κλειστό
γελάς με τα μάτια

το νυχτολούλουδο έβγαλε άνθη;
ακόμα εδώ :)

Φαίδρα φις είπε...

τέλειο!
εγώ φεύγω και γελάω βεβαίως
πάω για βουτιές από τον ψηλό κόκκινο βράχο

καλό καλοκαίρι
χαιρετισμούς

donpsychote's dark side είπε...

γελάω σέναν καθρεύτη παλιάτσο...του γυρνάω την πλάτη..τότε γελάει αυτός μαζί μου..

ceralex είπε...

Ευχαριστώ για τις εισπνοές σας στα μέρη με τις ανθισμένες γαρδένιες και το νυχτολούλουδο που... ακόμα θέλει λίγο για να με μεθύσει.

Όσο τους μιλάω και τους κάνω παρέα τόσο με γεμίζουν με αρώματα,
όσο σας μιλάω και με κάνετε παρέα τόσ με γεμίζετε με χαμόγελα...