Σάββατο, 7 Ιουνίου 2008

Νεκρική εγκεφαλικότητα






















Πάνω σε μια αιώρα κάπου στην Αττική… Βραδάκι…

Αναμένοντας τους γρύλλους και τα τζιτζίκια που σε βάζουν σε ρυθμό θες δε θες,
Προς το παρόν, προς το ωραίο παρόν…
…αφήνομαι στο λίκνισμά της.

Κενό.
Πόσο το κενό συμβαδίζει με το χάος
Και πόσο ο εγκέφαλος με κλεισμένο διακόπτη συναντά
…το τίποτα.

Η μουσική παίζει
Και το μυαλό αδύναμο να ακολουθήσει τις σκέψεις που προκαλούν οι στίχοι
Αφήνεται στο απόλυτο παρόν βυθισμένο στη σιωπή.

Το βάρος του σώματος
Σακί ιπτάμενο δεμένο με σκοινιά

Ξέρω τουλάχιστον πως δε θα πέσω απόψε.

Γεροί κόμποι με διαβεβαιώνουν και με καθησυχάζουν.

Πόσο ξεκούραστο το τίποτα με αγκαλιάζει…;

Σπάνιο δώρο η μη σκέψη.
Το ωραιότερο για έναν κουρασμένο εγκέφαλο.

Νεκρική εγκεφαλικότητα.
Συνώνυμο της ταβανοθεραπείας δίχως ταβάνι.

Όταν το τίποτα γίνεται λευκός καμβάς
Δίχως πρόσθεση.

Όταν το μηδέν παίρνει υπόσταση
Και αναγνωρίζεται ως ξεκάθαρος ποσοτικός αριθμός
μια κατάστασης.

Μόνο σώμα.
Το ένα πόδι στην ευθεία.
Το άλλο λυγισμένο κρέμεται βαρύ έξω απ’ το πανί.
Το κεφάλι βυθισμένο στο πιο αέρινο μαξιλάρι.
Και τα χέρια ανέμελα πάνω απ’ το κεφάλι.
Χαμόγελο.

Βλέμμα καρφωμένο στον καμβά.

Το μόνο που ξέρω είναι πως υπάρχω εδώ.
Μόνο για μένα.

Που και που γεμίζω τον καμβά για να σκεφτώ πως…
Αυτό θα πει ζωή.
Κι έπειτα ν’ αναρωτηθώ…

Αναγνωρίζεις τη ζωή στο απόλυτο τίποτα;

Ναι! Απαντώ με μια έντονη πινελιά.

Η ικανότητα του να υπάρχω χαμογελαστή τσουβαλιασμένη κοιτώντας το κενό
μου χαρίζει την πιο ξένοιαστη προοπτική
Του να θεωρήσω πως…

…στον κόσμο μου…


….όλα πηγαίνουν καλά…

15 σχόλια:

exoaptonkyklo είπε...

Χρειαζοντε κι αυτες οι στιγμες που και που.Καλη συνεχεια.Καλημερα.

Σπίθας είπε...

ceralex..
Καλή μέρα,
.......σε σένα,λέω
και όμορφο σ/κ
.........θέλω, να έχεις.
Όμορφο..
.... χρωματιστό πολύ !

Όπως, αυτά που γράφεις
.........και βγαίνουν,
Από την ψυχή σου, μέσα
.............αλήθειες, είναι
δυνατές..πολύ.


Το καλύτερο, νομίζω
....γραπτό σου, είναι
μεταξύ, των άλλων
.............των πολύ καλών.

Μια πινελιά, ακόμη
...............της ψυχής μας...
ζωγράφισες και έβαλες, εσύ.

Ελευθερώνουν..
..........τις ψυχές

Οι λέξεις σου..!

Αύρα, είναι
........αυτά πού λές
τις καρδιές.
..........αγγίζουν
και πονάνε..

Ανάγκες,και όνειρα
συζητούν...
...και τραγουδάνε.
δεμένα, είναι μαζί.

Το κενό, εσύ πήρες
............το τίποτα
μα, έφτιαξες, ζωγράφισες
............καιτόκανες,
ΨΥΧΕΣ.
!!

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

"Το ένα πόδι στην ευθεία.
Το άλλο λυγισμένο κρέμεται βαρύ έξω απ’ το πανί.
Το κεφάλι βυθισμένο στο πιο αέρινο μαξιλάρι.
Και τα χέρια ανέμελα πάνω απ’ το κεφάλι.
Χαμόγελο"
ΤΕ-ΛΕΙ-Ο!!!!

Είναι κάτι στιγμές που μέσα από χαλάρωση και αυτοσυγκέντρωση αναγνωρίζουμε το σώμα...το μυαλό...την ύπαρξή μας όλη

Δε θα την έλεγα νεκρική τούτη την εγκεφαλικότητα...

Φιλί και Γλαρένιες αγκλιές

Artanis είπε...

Χα,χα,χα, πολύ ωραίο ceralex...
Μου άρεσε πολύ το κείμενο αυτό και ο τίτλος που διάλεξες...
Αυτό θα πει ζωή, λες εσύ, εγώ το ονομάζω διακοπές από την πραγματικότητα...
Να έχεις ένα όμορφο Σ/Κ, σε μιαν αιώρα...

Aντώνης είπε...

Μήπως τάχα διαύγεια εγκεφαλική πάνω σε μια πλεχτή κούνια με θέα τον μέσα ουρανό με τα άστρα?

desapoin3ison4 είπε...

ακόμα και την ώρα της μη σκέψης έρχεται η σκέψη να το υπογραμμίσει

κλέφτρα είναι η σκέψη
παντού μας προλαβαίνει

προτιμώ να είμαι γρύλλος ή τζιτζίκι

καλή εβδομάδα...

κρασι & νερο στα ονειρα μας είπε...

το μονο που ξερω ειναι οτι υπαρχω εδω. μονο για μενα.
αν δεν νοιωσουμε εμεις καλα δεν μπορουμε να το μεταφερουμε και σε αλλους , αρα προτρεχει η δικια μας χαρα ,ικανοποιηση.

purple είπε...

ει... ειναι και αλλοι στον κοσμο σου.. φωναξε τους βγουν!!!

marulia είπε...

se zileuo!!!
poso duskolo einai auto to tipota!
poso makrino einai auto to keno!

makari na liknizomoun sthn apenanti aiora moirazontas to TIPOTA sou me to KENO mou!!!

na eisai kala re alex!!!

Φαίδρα φις είπε...

καλημέρα,
στάθηκα στο "σπάνιο δώρο η μη σκέψη"
κάτι που πιστεύω απόλυτα αυτή την εποχή,
και σπάνιο κείμενο!
μου άρεσε πολύ.

σας στέλνω χαιρετισμούς

Roadartist είπε...

Καλα οτι το καλοκαιρι μας εχει ολους αποκανει.. :))) Αντε να βρουμε χρονο και εμεις για χαλαρωσηηηη, φιλιά.

karaflokotsifas είπε...

Καλη μου φιλενάδα τι μου θύμησες
τωρα....Εχω νοιώσει κάπως(για να μην πω ακριβώς ετσι) σε ένα νησί πριν.....δεκαπέντε χρόνια!!!
Το σκηνικό διαφορετικό...στον λόφο
του λιμανιού σε νησάκι λίγα μέτρα απο την θάλασσα...αυτό που θυμαμαι έντονα
ειναι πως ήθελα να μπορέσει και κάποιος άλλος εκτός απο έμενα αυτό το ωραίο συναίσθημα που ένοιωθα...

κοτσυφοφιλώ σε

τσίου!!!

Από Μηχανής Θεός είπε...

Θα μεταφράσω: νεκρική σιγή εγκεφαλικότητος σε υπερδιέγερση...

Τότε που οι ρυθμοί του εντός δεν συνάδουν με το εκτός. Μα ούτε και με το τριγύρω. Και όχι γιατί υπάρχει λάθος ή κάτι φταίει. Απλά γιατί έτσι είναι...

Συχνά πυκνά το εκτός είναι ο ίδιος μας ο εαυτός. Το επιδερμικό μέρος, το κορμί. Σε σύγκρουση έρχεται με τα σφαιράτα εγκεφαλικά ηλεκτρισμένα κύμματα... Είναι λυπηρό αυτό το χάσμα;

Artanis είπε...

Ταχυδρόμοοοοοοος!
Σου έχω προσκλησούλα για παιχνιδάκι...

rip1708 είπε...

πως πετυχαινεις την μη σκεψη?