Σάββατο, 3 Μαΐου 2008

Ο ληστής Μπαμπέσης και οι σαμοντίβες μέρος 2ο



Ξημέρωσε…
Ο ληστής Μπαμπέσης άνοιξε τα μάτια.

Δεν ήταν ο ήλιος που τον έκανε να ξυπνήσει, μα η έντονη λάμψη του δαχτυλιδιού που ήταν ακουμπισμένο σε μια μεγάλη πέτρα δίπλα του. Δαχτυλίδι πυργωτό με ανώγεια και κατώγια κι εκατό παραθυράκια!

Είχε μόλις ληστέψει με τον τρόπο του, ένα παλάτι μαγικό!
Έτοιμο να το φορέσει στα μακριά δάχτυλα του στόχου του.
Το έβαλε στην τσέπη, πήρε και το «ρόδο των νυμφών» και συνέχισε το ταξίδι του πλάι στο ποτάμι, σκεπτόμενος την νύχτα που πέρασε και τα όνειρά του, που ήταν λουσμένα μ’ έναν κίτρινο ήλιο να πετάει το φεγγάρι σ’ ένα βαθύ πηγάδι.

Την ίδια στιγμή, τρεις μέρες πιο μακριά, οι σαμοντίβες ξυπνάνε, φοράνε τις σκιές τους και συνεχίζουν το τραγούδι μέσα στο δάσος, παρασύροντας όλα τα πουλιά στον ίδιο το σκοπό.













Κι άμα περάσεις από δω και θες να μας ληστέψεις

Να μας φιλήσεις σταυρωτά και να μας περιπαίξεις

Στο νου σου να’ χεις πάντοτε πως δεν θα πλανευτούμε

Στην αγκαλιά σαν πέσουμε και σαν αγαπηθούμε.

Εμείς είμαστε αγέρωχες αφέντη μας ζητούμε

Μα να’ ναι πρώτα αληθινός κι ύστερα θα σου πούμε

Αν θα χαρίσουμε σκιές με σε να γίνουν ένα

Τις σαμοντίβες σαν ποθείς κι αυτές ποθούν εσένα

Καρδιά να έχεις καθαρή και λόγια μετρημένα.


Στο μεταξύ οι ώρες περνούσαν και ο ληστής Μπαμπέσης, δρόμο έπαιρνε, δρόμο άφηνε και χαμογελαστός με μια γλυκιά κούραση προχώραγε πλάι στο ποτάμι, ώσπου το σούρουπο τον βρήκε πάλι και σταμάτησε για να ξαποστάσει.
Έβγαλε τα ρούχα του και σαν μικρό παιδί πλατσούριζε και πέταγε νερό με τα χέρια προς τον ουρανό.
Κι όταν πια ησύχασε, μια λιμπελούλα τον πλησίασε και κάθισε κοντά του.
Κι ο ψίθυρος δεν άργησε ν’ ακουστεί.

«Αν θες να κοιμηθείς γλυκά, δίχως κακά όνειρα, κι αν θες ακόμα να χαρίσεις στο νερό την ομορφιά σου , να την κάνει πέπλο διάφανο για ν’ αγκαλιάσει μιαν αγάπη, ρίξε μέσα στο ποτάμι το πράσινο ροδοπέταλο. Τότε, δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα γι απόψε!»

Ο ληστής Μπαμέσης, ικανοποιημένος που κατάφερε και πάλι ν’ ακούσει μια φωνή, πλησίασε στα ρούχα του, τα φόρεσε, πήρε στα χέρια του το ρόδο και βάλθηκε να ξεμπερδέψει το πράσινο χρώμα από το κόκκινο και το μπλε.
Αυτή τη φορά, ξέροντας πια τον τρόπο, πιο εύκολα αφουγκράστηκε, άγγιξε και ξεχώρισε απαλά το πράσινο πέταλο, και τ’ άλλα δυο, αγκαλιάστηκαν ξανά σφιχτά...
...και κάτι χάχανα απομακρύνθηκαν προς το δάσος.

Ο Ληστής Μπαμπέσης, έριξε το πράσινο πέταλο στο νερό το χάζεψε για λίγο που ξεμάκραινε στη ροή, κι έπειτα ξάπλωσε να κοιμηθεί κάτω απ΄το δέντρο…
-----------
-----------
-----------
-----------
συνεχίζεται...

10 σχόλια:

Σπίθας είπε...

Καλημέρα !
Μα, ο ληστής Μπαμπέσης, σταμάτησε τις.. ..ληστείες !!
??
Ελπίζω να "φτιάχνεις"... σασπένς και να
το..συνεχίσεις!!
Είναι όμορφο...όμορφα να τελειώσει -))
Λευτεριά στο ληστή...!!!
θέλουμε κι'άλλο οεεεοο!
(..συμμετέχει, και το ..κοινό σου, μην μας μαλώσεις!)

Talisker Stt. είπε...

...που βρισκονται αυτα τα ροδοπεταλα ...τα θελω..

karaflokotsifas είπε...

Σπίθα μου η ιστορία έχει από ότι κατάλαβα τουλάχιστον άλλες τρεις
αναρτήσεις,οπότε θα απολαύσουμε τα παθήματα του μπαμπέση για λίγο ακόμη
Δεν ξέρω βέβαια με σιγουριά... μόνο
η δημιουργός του έργου μπορεί να το καθορίσει αυτό
Περιμένουμε ανάλογη συνέχεια καλή μου
και όχι μπαμπεσιές ναι? χαχαχα

κοτσυφοφιλώ σε

τσίου!!!

Σπίθας είπε...

Αγαπητέ κότσυφα, αυτό..ζητάμε-))
Όχι... μπαμπεσιές. στον... μπαμπέση, που ψάχνει το φώς του!
Αλλά θα το δούμε..όλο, μέχρι τέλους και θα ελπίζουμε στην δημιουργό του έργου..
-)

Aντώνης είπε...

Περιμένω να δω που θα καταλήξει.. Για να είμαι ειλικρινής θα προτιμούσα να μείνω αϋπνος για να μείνει ατόφιο το σπάνιο αυτό τριαντάφυλλο. Τώρα καλό κακό θα έκανα δεν ξέρω...

Σπίθας είπε...

Το κίτρινο, το έριξε γιατί άκουσε το κότσυφα και κοιμήθηκε, το πρώτο βράδυ.
Το πράσινο το έριξε για να κοιμηθεί το δεύτερο βράδυ...
Έχουν μείνει το κόκκινο και το μπλέ, από τα υπόλοιπα ροδοπέταλα.
Αν τα πάρει η ..talisker, που τα ζητάει..
Θα μείνουμε..άγρυπνοι!

Artanis είπε...

Καλησπέρα κι από μένα...Πολύ ωραία η ιστορία σου, η συνέχεια είναι τόσο καλή όσο το πρώτο μέρος...
Αγωνιώ...Θέλω να μάθω τί θα γίνει μετά...

exoaptonkyklo είπε...

Μας λιγωσε η γλυκα της ιστοριας.Αντε βρε παιδι μου, μην αργεις την συνεχεια...

Σπίθας είπε...

Ουφ...
Το άλλο ροδοπέταλο ..το κόκκινο?

Daria Pavlovna είπε...

Περιμένω τη συνέχεια... Μη την αργήσεις, ναι;