Πέμπτη, 1 Μαΐου 2008

Ο ληστής Μπαμπέσης και οι σαμοντίβες μέρος 1ο




Ο ληστής Μπαμπέσης, πάνω στο άνθος της ηλικίας του, είχε αποφασίσει να αλλάξει τον κόσμο του. Να υπερνικήσει το κουσούρι του και να το κάνει προτέρημα.
Δυναμικός και εγωιστής, φιλόδοξος αλανιάρης, ελεύθερος και ξύπνιος μα ταλαιπωρημένος με λογιών λογιών ληστείες που δεν αποσκοπούσαν στους στόχους του, αποφάσισε να αλλάξει γραμμή πλεύσεως.
Τώρα, μοναδικός του στόχος ήταν να ψάξει για να βρει να κλέψει μια καρδιά, ένα μυαλό και μια ομορφιά, φορεμένα όλα αυτά μαζί σε ένα γυναικείο σώμα.
Nα την κάνει δική του. Να την ονομάσει αγάπη του και να μοιραστεί μαζί της τα πάντα.

Είχε ξεκινήσει απ’ το ονομαστό - για την καλλιέργεια ρόδων - χωριό Ροδολείβος απ’ όπου και είχε κλέψει το πιο όμορφο ρόδο που ήταν φυλακισμένο στο κέντρο ενός απέραντου κήπου.
Το ρόδο αυτό ονομαζόταν «ρόδο των νυμφών» και ήταν τετράφυλλο.
Κάθε του πέταλο κι άλλο χρώμα.
Κίτρινο. Πράσινο. Κόκκινο. Μπλε.
Τα τέσσερα ροδοπέταλα ήταν ενσωματωμένα το ένα μέσα στο άλλο με τέτοιο τρόπο, έτσι ώστε όταν το κοίταζες και ανάλογα με το φως της μέρας άλλαζε συνεχώς χρώματα.

Πάντα πίστευε πως παίρνοντας τον δρόμο πλάι στο νερό, θα συναντούσε στο πέρασμά του αιθέριες υπάρξεις, υδάτινες συντροφιές, χωμάτινους ψιθύρους και δροσερές σταλίδες συμπυκνωμένου αέρα παρέα με μυρωδιές ακριβοθώρητες.
Όλα αυτά ήξερε βαθιά μέσα του πως θα του προκαλούσαν το ξέρασμα των κρυμμένων αγαθών του.

Την απόφαση την είχε πάρει. Είχε ήδη ξεκινήσει. Δεν έμενε παρά να συνεχίσει.

Την ίδια στιγμή , τέσσερις μέρες πιο μακριά, οι σαμοντίβες ξέπλεναν στο ποτάμι κάποια τους όνειρα. Ακέραιες και αγέρωχες περίμεναν υπομονετικά κάποιον ταξιδιώτη μήπως και καταφέρουν να τον κάνουν αφέντη τους.


["Οι σαμοντίβες, στον φανταστικό κόσμο των Βουλγάρικων μύθων είναι πνεύματα που αποκαλύπτονται στους ανθρώπους με την μορφή όμορφων κοριτσιών με ξανθά χυτά μαλλιά, που ζούνε στα βουνά σε έρημα μέρη, κοντά σε πηγές και λίμνες, κοντά σε δέντρα. Το βράδυ λούζονται στα ποταμάκια και πλένουν την σκιά τους, που μετά την απλώνουνε να στεγνώσει στο φεγγάρι. Αυτός που γίνεται κύριος της σκιάς μιας σαμοντίβας, γίνεται αφέντης της και την μεταμορφώνει σε γυναίκα. Στους μαχητές για δίκαιο σκοπό, οι οποίοι αναζητούν καταφύγιο στα δάση και σε βραχώδη βουνά, οι σαμοντίβες εμφυσούν καινούργια δύναμη, θεραπεύοντας τους πληγωμένους τους με ειδικά θεραπευτικά βότανα".]


Είχε ήδη φτάσει το σούρουπο.
Η ώρα εκείνη της ημέρας που όλα μοιάζουν να ησυχάζουν ως δια μαγείας, ακόμα κι αν τίποτα δεν έχει αλλάξει, παρά μόνο το φως.
Ο ληστής Μπαμπέσης σταμάτησε. Θα συνέχιζε αύριο πάλι.
Πλησίασε το ποτάμι και άρπαξε δυο φούχτες νερό να τις πετάξει στο πρόσωπο.

Αααααααχ!! Αυτό θα πει…

Τότε, άκουσε τον πρώτο ψίθυρο.
Ένα κοτσίφι, ανάμεσα απ’ τα φύλλα του δέντρου που ήταν πίσω του, σαν να του είπε:

«Αν θες να κοιμηθείς γλυκά, δίχως κακά όνειρα, κι αν θες ακόμα να χαρίσεις στο νερό την ομορφιά σου , να την κάνει δαχτυλίδι πυργωτό, ρίξε μέσα στο ποτάμι το κίτρινο ροδοπέταλο.
Τότε, δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα γι απόψε!»

Ο Μπαμπέσης, χαμογέλασε και κατενθουσιασμένος που κατάφερε τόσο σύντομα να ακούσει μια φωνή, έπιασε στα χέρια του το ρόδο, το μύρισε βαθιά ως τα σωθικά του και ήταν έτοιμος να αποκόψει το κίτρινο πέταλο.

Μα το κίτρινο πέταλο άλλαζε θέση. Πότε ήταν το ένα, πότε το άλλο. Και μάλλον ήτανε οι σκέψεις του που αλλάζανε θέση και ύστερα από λίγη ώρα, όταν ηρέμησε, όταν συλλογίστηκε τον σκοπό του κι όταν τα χέρια του τρυφερά περιεργάζονταν τα ροδοπέταλα, τότε, το κίτρινο καταστάλαξε κι εκείνος με προσοχή το τράβηξε απαλά, αποχωρίζοντάς το από το πράσινο, το κόκκινο και το μπλε.
Κενό στο «ρόδο των νυμφών» δεν είχε μείνει.

Με το που έφυγε το κίτρινο, τα υπόλοιπα τρία πέταλα αγκαλιαστήκανε ξανά.

Ο Ληστής Μπαμπέσης, έριξε το κίτρινο πέταλο στο νερό, το χάζεψε για λίγο που ξεμάκραινε στη ροή, κι έπειτα ξάπλωσε να κοιμηθεί κάτω απ΄το δέντρο…





Συνεχίζεται…

10 σχόλια:

ceralex είπε...

Kαλό μήνα σε όόόόόλους μας!!!

Σπίθας είπε...

ΚΑΛΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ.
Καλό μήνα, ceralex ! Και στον ληστή Μπαμπέση και στις σαμοντίβες -))

Πόσα όμορφα γράφεις -))
και η συνέχεια;;!
Την αναμένω με ενδιαφέρον και περιέργεια..
-))

karaflokotsifas είπε...

Ποιος σου είπε αυτή την ιστορία
καλή μου?
Μήπως η κουκουβάγια?
Με χαρά μεγάλη βλέπω ότι δεν μαρτύρησες ότι το κοτσυφι στην
ιστορία σου ήταν o karaflokotsifas
xαχαχαχαχαα

Πολύ όμορφη ιστορία καλή μου(και έχει και κοτσύφι μέσα χαχαχα)
Περιμένω την συνέχεια....

καλό μηνααααααααα

κοτσυφοφιλώ σε

τσίου!!!

Artanis είπε...

Αχ είναι πολύ ωραίο...Πότε θα ανεβάσεις το επόμενο;
Καλό μήνα κιόλας...

Από Μηχανής Θεός είπε...

Πλάσματα του Δάσους, θρύλοι, λαογραφία, χρώματα... και ένας Μπαμπέσης!
Προσωπικά δεν μπορούσα να φανταστώ ιστορία που να εμπεριέχει τέτοια στοιχεία και να μην την λατρέψω αυτ'οματα...

Άντε, που είναι η συνέχεια΄;;;
ΟΕΟΟΟ?
Καλό μήνα!

patsiouri είπε...

Καλό μήνα κορίτσιιιιιι!!!

Side21 είπε...

Σου εύχομαι έναν
Χαρούμενο, ξένοιαστο,
φωτεινό, λαμπερό, αισιόδοξο
ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΜΑΗ ...

BOSKO είπε...

Τι θα επισκιάσει τον ύπνο του ληστή Μπαμπέση; η συνέχεια προσεχώς...Βιάσου!

μικρός πρίγκηπας είπε...

Καλησπέρα. Κάτι από την ψυχή των ληστών λοιπόν.

Η λέξη 'Μπαμπέσης' δε γνωρίζω από πού προέρχεται, πάντως ο ήρωας της ιστορίας σου, φαντάζομαι δεν έχει καμιά σχέση με τη σύγχρονη έννοια που αποδίδουμε.

Σαμοντίβες; Όμορφα ονόματα. Αναμένω την συνέχεια της ιστορίας.

Καλό μήνα.

Talisker Stt. είπε...

Ελεγα πως εισαι γνησια λιονταρινα
αλλα απο τις ηρεμες ..(οχι ήμερες τις αλλες τις νωχελικα αραγμενες ..)

τωρα οχι
- λεω πως εισαι μια σαμοντιβα που εμεινε στη γη..:)

-και παω να διαβασω τη συνεχεια..