Δευτέρα, 31 Μαρτίου 2008

Μικρή μου ηλιαχτίδα



Μοιάζεις με αυτόφωτο λουλούδι…

Με μια απλή φράση, είσαι στον κόσμο σου
Με μια λίγο περισσότερο συγκεκριμένη διάγνωση,
έχεις βαριάς μορφής αυτισμό και νοητική στέρηση, μαζί.

Αυτά σου χαρίστηκαν για να πορευτείς.

5 χρονών πια, αλλού χαμένη…
Βλέπει κανείς μέσα απ’ το βλέμμα σου;
Και συ; Τι βλέπεις;

Σου δίνουν φαΐ και δεν ανοίγεις το στόμα σου, ούτε
απλώνεις το χέρι σου να το πάρεις.
Μόνο κοιτάς τα δυο χέρια που επεμβαίνουν στα χείλη σου
και τότε κάτι ίσως αισθάνεσαι, με γεύση μοιάζει,
κι αρχίζεις να το πολτοποιείς στο στόμα σου.
Δεν καταφέρνεις πάντα να καταπιείς
και το φτύνεις καμιά φορά.
Δεν το σκέφτηκες…τι να γίνει…;
Και σου κλείνουν το στόμα για να αναγκαστείς να το κάνεις
Να βρει τον δρόμο του προς τον οισοφάγο.

Μου είπαν πως οι επιληπτικές σου κρίσεις αυξήθηκαν…
Μου είπαν πως είσαι ένα από τα πιο βαριά «περιστατικά» που υπάρχουν.
Δεν μπορείς να κάνεις απολύτως ΤΙΠΟΤΑ...
Δεν έχεις καμία ιδέα…ΠΩΣ

Μια μέρα συνάντησα τη δασκάλα σου στον ειδικό σταθμό που σε πηγαίνουν.

Και τότε έμαθα κάτι ακόμα…

Σε κάθε διάλειμμα σε βγάζουν στην βεράντα μαζί με τ’ άλλα παιδάκια.

Οι τέντες κατεβασμένες
Ανάμεσα στο κενό τους, μια ηλιαχτίδα περνάει.
Και συ, κάθε φορά, κάθε μα κάθε φορά, πας και ξαπλώνεις
στο πλακάκι
στο δρόμο που ανοίγει για σένα ο ήλιος.
Κλείνεις τα μάτια…
Κι είναι σαν χωρίς να φαίνεται, όλοι να μπορούν να διακρίνουν
ένα σου χαμόγελο.

Σώσε με! Της λες…

Μικρή μου ηλιαχτίδα
Σε σένα μέσα κατοικώ
Κλείνω τα μάτια
Κι είμαι εδώ

Τ’ ανοίγω…
Και χάνομαι
Στα τόσα ακατανόητα του κόσμου αυτού
Που στα σίγουρα δεν φτιάχτηκε για μένα





Σσσσσς…μικρή μου ηλιαχτίδα…

Μη με μαρτυρήσεις σε κανέναν!





12 σχόλια:

patsiouri είπε...

Ένα "γαμώτο" μπορώ μόνο να πώ...καλημέρες...

karaflokotsifas είπε...

Έχεις τον τρόπο να με κάνεις να
αλλάζω διάθεση κάθε φορά που σε διαβάζω...αυτό ειναι χάρισμα!!!
Μπαίνω " μέσα "σε αυτό που γράφεις
και αυτό ειναι από μένα δεκτικότητα
Σήμερα με έκανες να κλάψω
κι αυτό το παίρνω ως δώρο
Έγινα για λίγο το κοριτσάκι
κι αυτό με τσάκισε

Καλή σου βδομάδα καλή μου
Γράψε μου κάτι χαρούμενο
Το εχω ανάγκη!!!
κοτσυφοφιλώ σε

τσίου!!!

ΑΝΕΜΟΣΚΟΡΠΙΣΜΑΤΑ είπε...

Πολύ συγκινητικό! Τεράστιο δώρο αυτή η Ηλιαχτίδα... Μήπως θα έπρεπε να μην ήταν μόνο μία;... Καλό απόγευμα, γεμάτο αγάπη! :))

Artanis είπε...

Αχ το μωράκι μου το μικρό...Δεν γίνεται τίποτα; Μια επέμβαση που κάνουν στον εγκεφαλο (διαχωρισμού των 2 ημισφαιρίων, νομίζω) δεν μπορεί να την κάνει το μωρουδέλι, να γίνει καλά;

island είπε...

Έγινα σκατά τώρα αλλά και γέμισα και με ελπίδα.Τί γραφή είναι αυτή;Ο κόσμος που δεν φτάχτηκε για τό παιδάκι έγινε και δικός μου ξένος κόσμος.Και η ηλιαχτίδα η μνη μου σωτηρία.

Ευχαριστώ για τα όμορφα που έρχομαι και διαβάζω.

Φιλί,...

Side21 είπε...

Σοκαρίστηκα ...
Εύχομαι η ηλιαχτίδα να της δίνει
όλα όσα η φύση η παράλογη της στέρησε ...
Καλό σου μήνα

Surrealist είπε...

Καλό μήνα!!

Για το κείμενο, να πω με συγκίνησες, το θέμα για το οποίο επέλεξες να γράψεις και με τόση ευαισθησία καλλιτεχνική που το προσεγγίζεις με κάνει να δηλώσω ακόμα ένα μπράβο, σου αξίζει για τον τρόπο γραφή σου.

Καληνύχτα φίλη, σ΄ευχαριστώ πολύ!

Artanis είπε...

Καλημέρα και καλό μήνα...(όσο καλός μπορεί να είναι δηλαδή)

Daria Pavlovna είπε...

Άκου τώρα τι παθαίνω μαζί σου...
Πάντα βλέπω το κείμενο πρώτα. Σαν εικόνα. Και μετά το διαβάζω. Ε λοιπόν, ποτέ δεν διαβάζω αυτό που νομίζω πως θα διαβάσω. Πάντα με εκπλήσσεις.
Πολύ όμορφο κείμενο για ένα θέμα που πονάει.
Καλημέρα και καλό μήνα να έχεις.

panoptis είπε...

δεν μού είναι εύκολο να γράφω για τόσο δυνατά συναισθήματα.

desapoin3ison4 είπε...

δεν έχω λόγια

βαφτίζουμε άλυτα τόσα θέματα

είναι για μας άλυτα... αυτισμός, σχιζοφρένια τόσα άλλα

αν μπορούσαμε να εστιάσουμε στο πέρασμα, σε εκείνο το ισχνό πέρασμα το τόσο πλατύ

με γλυκαίνουν τα λόγια σου ceralex
μου μιλούν βαθυά και για πράγματα που με αφορούν
είναι υπέροχο αυτό που έγραψες

M είπε...

Φιλενάδα, για άλλη μια φορά με άφησες χωρίς λέξεις... γιατί καταφέρνεις να παρακάμπτεις τελείως τη λογική μου και να μιλάς κατ' ευθείαν στο συναίσθημα...