Δευτέρα, 24 Μαρτίου 2008

Το χρονικό μιας...παρ' ολίγον απιστίας!


Με αφορμή την πρόσκληση της surrealist

Η ιστορία είναι σχεδόν πραγματική και τα πρόσωπα σχεδόν φανταστικά.


11 χρόνια είχα να σε πετύχω, κι ας μένουμε 6-7 τετράγωνα κοντά.
Απ’ το σχολείο…
Στερνή μου γνώση να σ’ είχα πρώτα…
Τι τα θελα και κείνο το πρωινό σε πέτυχα μπροστά απ το σπίτι μου;

Nα μην τα πολυλογώ γιατί θα τα πολυλογήσω εις την πορεία… συναντηθήκαμε, πήγαμε για καφέ κάμποσες φορές, κάτι μου’ κανε, κάτι του’ κανα, αυτός σε σχέση (για να τη χέσει), εγώ μόνη… ανταλλάξαμε τηλέφωνα και να το!

Ντριιιιιιιιιν!

-Έλα!
-Έλα!
-Παρασκευή σήμερα και είπα μήπως θα ψηνόσουνα να έρθεις απ’ το σπίτι, να σου μαγειρέψω και να αράξουμε.
-Χμμ…ε, ναι… αλά ξέρεις, έχω το κουτάβι και δεν θα μπορέσω να καθίσω πολύ.

Μόλις είχα αποκτήσει τον σκυλούρη μου μια και είχα αποφασίσει ότι μιλάω που μιλάω μόνη μου δουλεύοντας τόσες ώρες στο σπίτι… ας έχω και κάποιον να μ’ ακούει να νιώθω ότι δεν έχω τρελαθεί ακόμα… συν του ότι… είχα πάρει βαθιά μέσα μου μια απόφαση...πως…ε…να…είδα κι απόειδα και ίσως θα’ ταν καλύτερο ο επόμενος μου γκόμενος να είναι τετράποδο!

-Άντε έρχομαι!!! Δυο βήματα είμαστε…

Δεν μου πέρναγε κι απαρατήρητος ο τύπος και αφού μου είχε αναφέρει πως στη σχέση του νιώθει ολίγον εγκλωβισμένος και πως η ζήλια από πλευράς της πάει σύννεφο και πως πρέπει να βαράει προσοχή καθημερινά…(γιατί ανδροχωρίστρα δεν γίνομαι βρε αδερφέ!) είπα να σενιαριστώ και να αφήσω στην μοίρα το ενδεχόμενο της συν-εύρεσης…

Πουτάνα-μοίρα… βάλατε Χ

Μπαίνω μέσα, η μακαρονάδα έτοιμη!
Δεν θα το κρύψω… δεν συγκλονίστηκα! Δεν φτιάχνεις μακαρονάδα για ρίξεις γκόμενα!
Τεσπα, αφού φάγαμε δίχως κεριά και δίχως πολλές σάλτσες κατευθυνθήκαμε προς το δωμάτιο του, όπου και περάσαμε στη δεύτερη φάση.

-Να σου δείξω αυτό (στο internet) και να σου δείξω και κείνο…

Και να σου οι μουσικές και να σου τα βιντεάκια και να σου… που το διπλό τεραστίων διαστάσεων κρεβάτι του οπού και καθόμασταν ήταν στο μισό μέτρο απ τον υπολογιστή….μα εγώ αντί να ακούω και να βλέπω, ένιωθα τη αμηχανία πρωταγωνίστρια μιας αβέβαιης νύχτας.

Ντριιιιιιν! Το τηλέφωνο. Μάλλον όχι ντρίιιιιιν…. Τα ρα ραρα τα ρα ραρα τα ρα ραραρα… (βλ.: κινητό nokia)

O τύπος μου’χε μιλήσει για τη σχέση του αλλά ήταν η πρώτη φορά που συνειδητοποίησα πως αποκλείεται να έχει μιλήσει στη σχέση του για μένα…

-Δεν θα το σηκώσεις?
-Όχι μωρε…γιατί άμα της πω πως είμαι με παρέα κα μάλιστα γυναικεία θα φρικάρει.
-Οκ

Το τηλέφωνο τα ρα ραραρα ξαναχτυπάει.
Ξανά και ξανά και ξανά!!!!

-Ρε φίλε, θα ανησυχήσει η κοπέλα μήπως είναι μαλακία αυτό που κάνεις? Αφού δεν τρέχει τίποτα γιατί να φερόμαστε σαν να τρέχει κάτι.
Είσαι με μια φίλη σου…και τι έγινε δηλαδή… και στο τέλος τέλος πες πως είσαι μόνος σου αλλά…σήκωσέ το ρημάδι ταρα ραρα και ταρα ραρα!!!!!

Δεν το κλείνω το στόμα μου η πουτάνα…

Πουτάνα – μοίρα 1-0


Και ενώ πια έχω αρχίσει να παραξενερώνω… σκέφτομαι να επιστρέψω στον σκυλούρη μου σιγά σιγά… (τα τετράποδα που λέγαμε…)

Μα… το κουδούνι της πόρτας χτυπά!

Ωχ αμάν αδερφάκι μου!!!!


Ο τύπος έχει αλλάξει όλη την γκάμα pantone και καθώς τον έχει λούσει κρύος ιδρώτας αποφασίζει φυσικά πως δεν θα ανοίξει και κλείνει όλα τα φώτα για να μην καταλάβει η λεγάμενη πως είναι στο σπίτι…

Το κουδούνι χτυπά και ξαναχτυπά.
Έπειτα σταματάει.
Νομίζουμε πως πέρασε η μπόρα.
Το κινητό ξαναχτυπά.
Είναι η μάνα του.
-Τι έγινε παιδί μου η καλή σου σε ψάχνει, που είσαι? Είναι κάτω απ’ το σπίτι και λέει πως δεν ανοίγεις, τσακωθήκατε?
-Νo , but I ‘m not alone. You know…

(Mου το γύρισε στο Αγγλικό, ευκαιρία να γουστάρω κι όλας που το μιλάει τόσο καλά… ξενόφερτος γαρ…)

Πουτάνα-μοίρα 1-1

Να δεις τι σου’ χω για μετά!

-Λεω να πηγαίνω καλύτερα μωρέ… και που θα ξέρει αυτή από ποιον όροφο κατέβηκα…θα πάρω το ασανσερ από τον πέμπτο.
-Όχι! Μη μου το κάνεις αυτό!
-Και τι να κάνω ρε συ? Έχω και τον κούταβο που περιμένει….
-Όχι! Δεν θα πας πουθενά! Περίμενε! Θα φύγει!
-Ρε…μήπως να της ανοίξεις? Κοίτα, δεν έχω σκοπό να κρυφτώ σε καμιά ντουλάπα αλλα…

Γκλινκ Γκλονκ (το κουδούνι στην πόρτα του σπιτιού)

Πουτάνα-μοίρα 1-2

Τα φώτα σβηστά…μ’ εχει πιάσει νευρικό γέλιο. Ο τύπος βρίσκεται σε τρελό πανικό. Εγώ του ζητάω συγνώμη που δεν μπορώ να κρατηθώ…
Σουτττ!!!!!!!!! Μου λέει.
Εγώ γελάω ασταμάτητα όσο πιο σιγά μπορώ!

Η κοπελίτσα σταματάει να χτυπα το κουδούνι το δικό μας και χτυπάει το κουδούνι των διπλανων!
Ο τύπος τρέχει να κλείσει τις μπαλκονόπορτες. Σκέφτεται πως είναι ικανή να πηδήξει για να περάσει μέσα στο σπίτι.

Μα για όνομα!!!!

Πουτάνα- μοίρα 1-3

Να δεις τι σου’ χω για μετά!

Κολλάμε το αφτί μας στον τοίχο και προσπαθούμε να ακούσουμε.
Εγώ ακουώ κατι του στυλ… και η μαμά του είναι μέσα στο κόλπο…και αφου το ξέρω ότι είναι μέσα…το’ ξερα εγώ…
Κλάματα και αναφιλητά! Ο άλλος δεν ακούει τίποτα και φέρνει ένα ποτήρι. Το βεντουζάρει στο αφτί και ακουμπά στον τοίχο!
Κοντεύω να σκάσω, ανήμπορη να ξεσπάσω δυνατά το αστείον του πράγματος!

Και να’ ξερες κοπέλα μου…πως μια μακαρονάδα φάγαμε και κάτι μουσικές ακούσαμε…και να πω ότι το έφαγες το κέρατο? Αμ δε??

Έχω ήδη πολυλογήσει και η ώρα έχει περάσει…
Κάνα δίωρο μας πήρε όλη αυτή η ιστορία μέχρι που ησύχασαν τα πράγματα, την ακούσαμε να φεύγει από δίπλα, να χτυπάει μια τελευταία φορά το κουδούνι κι έπειτα…σιωπή…

Περνάει κανα μισάωρο…
Αγαπητέ, άντε, να φεύγω τώρα, ήρθε η ώρα και…ίσως…σε ξαναδώ…αντίο!

Κατεβαίνω κάτω, ανοίγω την πόρτα της εισόδου και νιώθω λες και μόλις αποφυλακίστηκα. Μια βαθιά ανάσα κι ένα φιουφ!!!

Κατευθύνομαι προς το αυτοκίνητο ανακουφισμένη που τελείωσε αυτό το μαρτύριο.
Τελείωσε???

Ακουω από λίγο πιο μακρυά… «ε!!! Εσύ!!!!» γυρνάω και διακρίνω μια σιλουέτα να πλησιάζει τρέχοντας.
Αυθόρμητα αρχίζω να τρέχω!

Πουτάνα- μοίρα 1-4

Δεν είναι δυνατόν να μου συμβαίνει αυτό!
Μπαίνω στο αυτοκίνητο κάνω όπισθεν σπινάροντας και ξεκινώ τέρμα το γκάζι.
Έχει μπει κι αυτή στο δικό της και με ακολουθεί.
Αναβοσβήνει τους προβολείς! Σε μια στροφή με πλησιάζει.

Σκέφτομαι να σταματήσω και να της τα πω μια και καλή…αλλά περνάει κι απ’ το μυαλό μου το κακό. Αυτή είναι ικανή να αρχίσει τα μαλλιοτραβήγματα!
Και γω δεν είμαι για τέτοιες ξεφτίλες.


Νιώθω λες και παίζω σε ταινία δράσης!
Τα κατάφερα!
Ξέφυγα από τον εχθρό!

Κανείς πλεον δεν με ακολουθεί!
Φτάνω σπίτι.
Μπαίνω μέσα… 3 μαξιλάρια φύλλο και φτερό, δυο μάτια να με κοιτάνε πονηρά και μια ουρίτσα να κουνιέται ασταμάτητα.


Χαλάλι σου μωράκι μου! Χαλάλι σου!!!!
Τον παίρνω στην αγκαλιά μου και πέφτω τέζα στο κρεβάτι. Πιστέ μου φιλαράκο…

Πουτάνα μοίρα…τι το’ θελες το δίποδο τετράποδο?

Βαριά η μακαρονάδα!

Καλή χώνεψη …
patsiouri...έχεις πρόσκληση...περί απιστίας...

16 σχόλια:

desapoin3ison4 είπε...

χαχα ανόητο επιφώνημα όταν το γράφεις αλλά πραγματικά γέλασα... ιδιαίτερα όταν άρχησε να τρέχει :)))))

θα τα λέμε, έτσι ;

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Ρε την πουτάνα τη μοίρα...όταν δε σε θέλει.. μέχρι και ο σκυλούρης σου βγαίνει "μουρλό", σαν τους δικούς μας που συναγωνίζονται ποιος θα ξεσκίσει τα πιο πολλά ρούχα από το ...πλυσταριό

Την καταδιασκέδασα την ιστορία σου....

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

karaflokotsifas είπε...

Και τι ιστορία!!!!
Αυτό ειναι σενάριο για κωμωδία.
Πραγματικά έσκασα από τα γέλια!!!
Καλά μιλαμε για τόοοοοον χλιμίντζουρα
Δεν είχε άδικο να ζηλεύει η δικιά του
Αλλα οχιά και να σου κάνει μπλοκο και καταδίωξη ρε παιδάκι μου
χαχαχαχαχαααα

Μπα σε καλό σου

Μακριάαααααααααααα
Ο σκύλος δαγκώνει

καλησπέρα και καλή βδομάδα

κοστυφοφιλάκια

τσίου!!!

Artanis είπε...

Χα,χα,χα,χα,χα! Πολύ ωραίο, γέλασα...Καλά, όταν φτάνω και στο σκορ, εκεί είναι που ξεστρίβομαι στο γέλιο...Νά σαι καλά Ceralex, μου έφτιαξες το κέφι, καλή μου...
Τον λυπάμαι και λίγο όμως, τον καψερό...Αλλά και η μαμά στο κόλπο; Όλα τα λεφτά...

Αποψη είπε...

Λοιπόν, τώρα σε πρωτοβρίσκω αλλά δεν κρατιέμαι να μη σου σχολιάσω τα θετικά της υπόθεσης, που είναι το εξής ένα. Έκαψες τις θερμίδες της μακαρονάδας με το τρέξιμο που αναγκάστηκες να ρίξεις... Δες το αλλιώς λοιπόν. Εγώ πάντως ακόμα γελάω.

LoRy είπε...

Eνταξει απλα υποκλινομαι !!! Και απλα ακομα γελαω ! Κλαπ κλαπ κλαπ κλαπ κοριτσι και παλι κλαπ ( χειροκροτημα ε ;) !!!!! )

Κλαπ ειπα ?

ΚΛΑΠ !

Να σαι καλα μου εφτιαξες τη διαθεση !!!!

Μ.

panoptis είπε...

ελπίζω να είναι όσο πιο φανταστική γίνεται η ιστορία...
εντάξει καλά γελάσαμε, αλλά για φαντάσου! θα το γυρίσουμε στο :είμαι μακαρονάς, τι να κάνουμε!

όμως όλα δεν είναι γραπτό να γίνουν από αυτά που γίνοντε;ναι.

καλή εβδομάδα.

έμπνευση-ποίηση = 1-0

Roadartist είπε...

χααχαχαχχαααχαα λύθηκα!!!!!!!! Καταπληκτικό :) Μου έφτιαξες τη διάθεση :) Δώσε μια αγκαλιά στο σκυλάκο σου απο εμένα :)

Surrealist είπε...

Μου άρεσε πολύ η ιστορία σου, και περισσότερο ο τρόπος που μας την μετέφερες, νομίζω ότι το χιούμορ σου είναι ιδανικό της ποιότητας της εποχής μας...

Φυσικά το κλείσιμο επίσης πολύ σούπερ... βαριά η μακαρονάδα και τί σου είναι τα "δίποδα τετράποδα" :}}

Πάντως ευτυχώς η μοίρα (η επιλογή σου να έχεις έναν πιστό σου φίλο) είχε να σου δώσει μία καλή παρέα με την επιστροφή... πιο φιλήσυχη.

Μπράβο Ceralex! Μπράβο σου!!

Πολύ παραστατική η περιγραφή!!

Την καλησπέρα μου, σ΄ευχαριστώ πολύ!

exoaptonkyklo είπε...

Στα ειπαν ολα οι προηγουμενοι.Απλως επαυξανω!

M είπε...

Νόμιζα πως ο σκυλούρης σου έκανε ζημιές για να σε τιμωρήσει όποτε θεωρεί ότι τον αμελείς. Τελικά μάλλον είναι ο τρόπος του να σου λέει "μαμά, μην κάνεις βλακείες!" :)

Από Μηχανής Θεός είπε...

Ένα μεγάλο μπράβο..!!!

Όχι βέβαια για αυτά που συνέβησαν, αλλά για τον τρόπο που τα αντιμετωπίζεις και τα μοιράζεσαι..!
Καλησπέρα και μακριά από μας τέτοιες κρούσεις

Sally Finkenstein είπε...

Φοβερή ιστορία!
Απίστευτη!
για πολλά γέλια,
τι άλλο να πω!

ΑΝΕΜΟΣΚΟΡΠΙΣΜΑΤΑ είπε...

χμμ, χρώματα pantone?? Μήπως ασχολείσε με γραφιστική;;;:)) Εντυπωσιακή η ροή της αφήγησης! Πολύ γέλιο! χμμ... Φαντασική ή πραγματική ιστορία;; :))
Καλημέρα! :))

ceralex είπε...

εδώ...δεν πρόκειται για φαντασία!

konstantinos είπε...

:-D
Αν ήταν πιο μεγάλος ο σκύλος θα πρότεινα να τον έπαιρνες μαζί σου και να τον έβαζες στην είσοδο της πολυκατοικίας για να μην πλησιάσει κανείς!
Αν και ήταν μάλλον ξενερωτική η αντιμετώπιση από μέρους του τύπου, οπότε θα μπορούσες να βάλεις το σκύλο να τον κυνηγήσει λιγάκι να έρθει στα ίσια του!