Τετάρτη, 12 Μαρτίου 2008

Είσαι εσύ?
























30 σκαλοπάτια
Κομμένη και ραμμένη στα μέτρα μου.
1977 κατάστιχα να προδίδουν ένα ένα στιγμιότυπα ελπιδοφόρας απελπισίας.
15 λεπτά στο φούρνο μικροκυμάτων

Έχουν πια ψευτοκοκκινήσει τα μάγουλά σου.

Βιαστικά μ’ έπεισες να δραπετεύσω στην τρέλα μιας Γιαννιώτικης γειτονιάς.
Τι είχες Γιάννη τι είχα πάντα…

Πάντα είχα μια ακατονόμαστη λαχτάρα να βρω τα μέτρα μου.



Δεν χωράς πουθενά
Χωρώντας παντού σε μιας σταλιάς τα’ αμέτρητα σκηνικά
Που αισθητικά ατημέλητα δημιουργείς

Για να χορέψεις μέσα τους.

Και χορεύεις
Άρση και θέση
Συναίσθημα και λογική

Πώς χωράς συναίσθημα στη λογική και λογική στο συναίσθημα;

Εισπνοή και εκπνοή
Πνοή μιας μεγάλης απόφασης να συνεχίσεις.

Στον ατομικό σου καύσωνα
Κάνεις αέρα στον εαυτό σου κρατώντας μια σελίδα
Και το χέρι για να σου χαρίσει τη δροσιά
Πρέπει να μπει στον ρυθμό και να μη σταματά

Να στριφογυρνάς, μου λέει
Να γέρνεις στο πλάι το κεφάλι και
Κει που τα χέρια στις τσέπες σε καθησυχάζουν
Να τ’ ανοίγεις διάπλατα
Για να πάρεις τη στροφή λίγο πιο… λίγο πιο…
Λίγο πιο γρήγορα για να προλάβεις
Να σ’ αγκαλιάσεις

Απεγνωσμένα ψάχνεις για γεμάτα ποτήρια
Ν’ αδειάσεις
Να γεμίσεις
Νομίζοντας πως αυτό είναι που σε κάνει να συνεχίζεις
Τον ξέφρενο χορό.

Όχι όχι δεν είναι αυτό

Είσαι εσύ
Τόσο πολύ εσύ είσαι, που τρομάζεις
Ψάχνοντας μια δικαιολογία


Να παραμείνεις μασκαράς



















17 σχόλια:

Artanis είπε...

Πολύ ωραίες φωτό, καταπληκτικές και ευρηματικές οι στολές των παιδιών...Εσύ είσαι στην κορυφή του ποστ; Και το ποίημα πανέμορφο...Καλησπερούδια...

ceralex είπε...

Καλησπέρες...σ' ευχαριστώ!
Αναρωτιέμαι ακόμα...εγώ είμαι??

roadartist είπε...

Καλησπέρα! Είσαι εσύ τελικά?? :)
Όμορφες οι φωτό, πολύ χαρούμενες ..
Χαίρομαι που απ'οτι βλεπω περασες όμορφα..Εγώ επέλεξα ηρεμία..
Μου άρεσει το κείμενο.. "Απεγνωσμένα ψάχνεις για γεμάτα ποτήρια.."
αχ και βαχ!! :) Καλό βράδυ!

M είπε...

Πως τα κατάφερες και μ' έκανες να κλάψω;

panoptis είπε...

καλημέρα...
προχωράμε με τις συνηθισμένες μάσκες μας...άλλες χωράνε; αντέχουμε κι άλλες αποφυγές;

exoaptonkyklo είπε...

Μη μιλας για πραγματα πικρα που τα φοβουνται ολοι.Θα σε κολακεψουν και θα σε προσπερασουν με την ιδια φτηνια που θα σε πουνε τρελλο.Κι εσυ θα μεινεις απορωντας ακομα
"αναρωτιεμαι ακομα...εγω ειμαι?"

ceralex είπε...

Αγαπητέ Πανόπτη
δεν ξέρω αν το σχολιό σου αναφέρεται και στο γεγονός οτι δεν ανταποκρίθηκα στην πρόσκληση του να βάλω μια φωτογραφία μου.
Με το που ξεκίνησα αυτό το blog η φωτογραφία μου βρίσκεται στο profil μου... όπως έπίσης και στην "συμφιλίωση"...εις διπλούν... (που ομολογώ οτι ψιλοκόλλωσα μέχρι να αποφασίσω αν θα την βάλω)

Φορώντας τη μάσκα σε αυτό το post...αναρωτιέμαι ακόμα...είμαι εγώ??

ceralex είπε...

Έξω απ' τον κύκλο...

κάποιοι θα το κάνουν...και κάποιοι άλλοι όχι...
απευθύνομαι στον εαυτό μου σε κοινή θέα γνωρίζοντας...

panoptis είπε...

αγαπητή αγαπητή...
όχι.
ποτέ δε θα υπονοούσα με λόγια μου για κάτι άλλο, κάτι άλλο.
ότι έχω να πώ το λέω κατά πρόσωπο.

δε φημίζομαι για την ευκρίνεια τών λεγόμενών μου, αλλά όχι και να στεναχωρώ ανθρώπους που η ευγένειά τους, κάνει μπάμ από χιλιάδες χιλιόμετρα μακρυά.χαίρομαι για τις λίγες ακόμη κουβέντες που έχουμε ανταλλάξει και εύχομαι πολλές να γίνουν.

όσο για τις προσκλήσεις που ανά καιρούς θα σού στέλνω, όπου και όταν θες και αν θες, έρχεσαι!

προχωράμε:)

island είπε...

To ποίημα μου άρεσε.Ειδικά μου άρεσε η μάη της θέσης με την άρση.Η άρση το συναίσθημα λες;Στα ρέγγε που η μουσική είναι μόνο άρση λες να είναι μόνο συναίσθημα;Μπορεί και ναι...εκείνο που με μπερδεύει είναι ότι η θέση(στα ρέγγε πχ είναι ο στίχος) παίρνει τις περισσότερες φορές μια πολιτική χροιά.

Την καλησπέρα μου

ceralex είπε...

Έχεις δίκιο για την πολιτική στη ρέγγε μουσική.
Αλλά δεν είναι καλύτερα το έδαφος να είναι πιο εύφορο έτσι ώστε να περάσει μέσα μας το μήνυμα?
Εξαλλου γιατί κατατάσσουμε την πολιτική περισσότερο στη λογική?
Αν οι πολιτικοί λειτουργούσαν περισσότερο με το συναίσθημα τότε τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά...

island είπε...

Αν οι πολιτικοί λειτουργούσαν με το συναίσθημα τότε φοβάμαι να δω τη συνέχεια.Επειδή έχω γνωρίσει επικίνδυνους ανθρώπους τότε θα ήταν άσχημα τα πράγματα...πρέπει να υπάρχουν και τα δύο σε ισορροπία.Το συναίσθημα μόνο του στην πολιτική δεν γίνεται να υπάρξει γιατί η πολιτική εξυπηρετεί μόνο λογικές πρακτικές.

Την καλημέρα μου

ceralex είπε...

Αυτές τις λογικές πρακτικές που βασίζεται η πολιτική εαν τις υποστήριζαν άνθρωποι στ' αλήθεια παθιασμένοι να κάνουνε κάτι, να αλλάξουν να νοιαστούν πραγματικά και όχι για την καρέκλα και τη μάσα
τότε θα μπορούσα να φανταστώ έναν κόσμο διαφορετικό.Τώρα..
Τηλεκατευθυνόμενο συναίσθημα της λογικής του... ό,τι αρπάξει ο κώλος μας...

Ισορροπία...σε πιο τεντωμένο σκοινί βρίσκεσαι?

Καλημέρα

patsiouri είπε...

Κοίτα να δεις που δε μου αρέσουν οι Απόκριες αλλά χάζεψα με τις φωτογραφίες!

Artanis είπε...

Καλησπέρα ceralex...

Aντώνης είπε...

Θα γίνουμε λιγάκι πιό χαρούμενοι όταν το μυαλό αποκτήσει την καρδιά, όταν η καρδιά επιτέλους στο μυαλό ενδώσει -γιατί αυτή αντιστέκεται κι ας κατηγορούμε το πνεύμα, το πνεύμα πνεύμα είναι η καρδιά μας γειώνει- όταν η λογική γίνει μια πυξίδα κόκκινη να αδειάζει τα πάνω κάτω κι ανάποδα το παιχνίδι πάλι να ξεκινάει

Aντώνης είπε...

Sorry... εννοούσα κλεψύδρα! Είδες πώς τα μπερδεύει το μυαλό άμα αρχίσει η καρδιά να μιλάει;