Σάββατο, 19 Ιανουαρίου 2008

Εκεί, πέέέέρα μακρυά...


Σε πήρε κάποτε η δύση εκεί απέναντι, καθώς μέτραγες τα χρώματά της.
----------------------------
Έψαχνες να βρεις που κρύβονται όλες οι απαντήσεις κι ο ήλιος σου απάντησε, πως κρύβονται εκεί που ενώνεται η θάλασσα με τον ουρανό.
----------------------------
Πώς θα φτάσεις εκεί;
----------------------------
Όλα αυτά τα μικρά λαθάκια που σκόνταψες πάνω τους στολίσανε τη ζωή σου με νόημα.
Κι όλες αυτές οι λέξεις που δεν βρήκαν το δρόμο τους, χιλιοειπωμένες ηχούν στ' αφτιά σου, φτιάχνοντας μια μικρή μελωδία που καθυστερεί η επόμενη νότα κι ας είναι η σωστή.
----------------------------
Το ξέρεις καλά πως ο ήλιος θα χαθεί εκεί, πέρα μακρυά, μα τη στιγμή που θα'χει μείνει η τελευταία πορτοκαλί μικρή κουκκίδα, θα ξέρεις επίσης πως αύριο σχεδόν την ίδια στιγμή θα είναι πάλι εκεί ,να κλείνει την αυλαία στη μέρα για άλλη μια φορά.
----------------------------
Περίμενα πολλές φορές τον ήλιο ν' ανατείλει μετά τη δύση του.
Με το που χάνεται να εμφανίζεται ξανά στο ίδιο σημείο.
----------------------------
Ποτέ δεν έγινε...
Γιατί...
Γιατί έτσι.
----------------------------
Γιατί έτσι ορίζεται η ζωή.
Εικοσιτέσσερα βήματα αξιοπρέπειας για το μεγαλείο.
Μια ακόμα ημέρα στο ημερολόγιο της ύπαρξης.
----------------------------
----------------------------
Και συ, επέστρεψες, πιο αποφασισμένος από ποτέ, να συνεχίσεις,
καθώς ο ήλιος ανέτειλε το θαύμα του.
----------------------------

4 σχόλια:

M είπε...

"Έψαχνες να βρεις που κρύβονται όλες οι απαντήσεις κι ο ήλιος σου απάντησε, πως κρύβονται εκεί που ενώνεται η θάλασσα με τον ουρανό.
----------------------------
Πώς θα φτάσεις εκεί;"

Ακολουθόντας το μονοπάτι που ζωγραφίζει ο ήλιος, σαν δύει, πάνω στη θάλασσα...

Roadartist είπε...

εχεις προσκληση :))

Σπίθας είπε...

Υπέροχο, μεστό και απαλά, "ζωντανό".
Καλή σου μέρα..

υ,γ απο τις τσιρίδες σου,προτιμότερο..
-))

gremiii είπε...

Παιζάκι, ντέλεις γκααμελίτσα;
Πήα μια από Μιγκουελίτο τσαι μου περισσέει.
Μπορεί να μην είναι, η καραμελίτσα, το ταυτόχρονο της Δυσ-ανατολής, αλλά ο χρόνος, ο χώρος και οι μάζες είναι για τον Ανιστάνη (που λέει και η γιαγια μου...).

Respectosoupes.