Κυριακή, 6 Ιανουαρίου 2008

Ο χρόνος μπήκε για τα...καλά!




Επιστροφή στα φώτα της πόλης που τρεμοσβήνουν.
Όπως οι εικόνες των στιγμών που πέρασαν τις τελευταίες μέρες.


----------------------------------------
Κάτι χαρτάκια από γλυκόριζα που ξέμειναν εδώ, μαζί με λίγους κόκκους άμμου απ' το περσινό καλοκαίρι.


-----------------------------------------
Κάτι ποτήρια στο νεροχύτη που γέμισαν κι άδειασαν αλκοόλ στα σωθικά μας.

Και μπόλικη στάχτη
στο τζάκι που έκαιγε ώρες τη φωτιά.


Προσάναμμα οι λέξεις και οι σκέψεις


κι οι σπίθες μες τα μάτια μας που αντανακλούσαν ένα μικρό φωτάκι στο σκοτεινό δωμάτιο του μυαλού.


-------------------------------Παραμονή της Πρωτοχρονιάς ξεκίνησε περίεργα...


-----------------------------------------------


Ο νοικοκύρης του σπιτιού δεν άκουγε την πόρτα που χτυπούσα για να μπω


Κι έβρεχε ψιλόβροχο σε μια ήσυχη γειτονιά.


Για δεκαπέντε περίπου λεπτά περίμενα στο αυτοκίνητο παρέα με τις ψιχάλες που μετρούσαν τα δευτερόλεπτα.


--------------------------------------
Αυτά τα 15' ...


ο χρόνος είχε γίνει μια σταγόνα βροχής που κύλαγε στο τζάμι και μεγάλωνε παίρνοντας μαζί του κι άλλες σταγόνες.


Όλο το τζάμι είχε γεμίσει από στιγμές, που σκούνταγαν η μια την άλλη για να προλάβουν να μου θυμίσουν όλο και κάτι που νόμιζα ξεχασμένο.


--------------------------------------------------------------
Αναδρομή σε 15΄λεπτά
Αναμονή για ν' ανοίξει η πόρτα
Παραμονή Πρωτοχρονιάς



Η πόρτα άνοιξε.
και μπήκα.
Έπειτα από καμιά ωρίτσα μπήκε κι ο καινούριος χρόνος.

-----------------------------------------------------

----------------------------------------------------

Μέσα σ' αυτόν έχω συναντήσει έως τώρα κάτι κυρίες με πολύχρωμα καπέλα

Και τον Διόνυσο που γέμιζε κρυφά το ποτήρι της Γαριφαλιάς για να βάψει μοβ τα χείλη της.

-------------------------------------------------------------

Κι έναν φίλο αγαπημένο που' χω από μικρή.
Στο στρογγυλό τραπεζάκι στην αυλή, ένα διάλειμμα κάναμε μαζί, όπως στο σχολείο.
Όπως και τότε
που τα λόγια ήταν μετρημένα
και η ομορφιά αμέτρητη.

------------------------------------------------------

Ήταν κι η Κίρκη, που έγλυφε παθιασμένα ότι κρασί έπεφτε απ' τα ποτήρια στο πάτωμα κι ύστερα κυλιόταν ανάσκελα δίπλα στα πόδια μας και χόρευε.

--------------------------------------------------

Η Βιολέτα κουβέντιαζε με την Αγγελική και τα λουλούδια στην αυλή ζήλευαν

----------------------------------------------------

Κι όπου κι αν γύριζα το βλέμμα, μια Βούλα έβλεπα ν' αλλάζει χρώματα.

------------------------------------------------------

Το πρώτο φως της ημέρας το συνάντησα μέσα από έναν κρύσταλλο χαλαζία.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------Πέρασαν κι άλλοι
κι άλλοι
κι άλλοι έως τώρα στον καινούριο χρόνο...
-------------------------------------------------------------
Ένας αδέσποτος σκύλος πέρασε το φανάρι
Ένας ευσταθής ισορροπιστής χτύπησε την πόρτα μου και με ρώτησε αν τον εμπιστεύομαι
Ένας ταβερνιάρης που κέρασε τα επόμενα μέσα σε κάποιον ασβεστόλακο
Μια μπάλα πηλού που μεταμορφώθηκε...
-----------------------------------------------------------
Και πέρασε έως τώρα
και μια στιγμούλα
γνώριμη κι αγαπημένη.
Αυτή που η πόρτα κλείνει πίσω μου
και μένω μόνη να κοιτάζω τα φώτα της πόλης που τόσο αγαπώ...
--------------------------------------------------------
-------------------------------------------------------
Σήμερα το πρωί σηκώθηκα πεινασμένη.
Η βασιλόπιτα στην κουζίνα ολοστρόγγυλη μου έκλεινε το μάτι.
Πήρα το μαχαίρι.
Σκέφτομαι πως δεν είναι και τόσο κακό να κόψω ένα κομμάτι τώρα κι ύστερα να μοιράσω νοητά τα υπόλοιπα.
Μα δεν χρειάστηκε...
Σε αυτό το κομμάτι που έκοψα για πρωινό ήταν το φλουρί...
--------------------------------
------------------------------------------------------

3 σχόλια:

Roadartist είπε...

Οαου! Σοβαρά μιλάς? ΜΕ τη μία το φλουρί?? ΑΝΤΕ με το καλό σου μπήκε ο νέος χρόνος.....εγώ δυστυχώς όχι.. Καλή χρονιά!

Σπίθας είπε...

Ε,,,ζαβολιές !
Τέλος πάντων ..δώσε μας και μας ένα κομμάτι και κράτα το φλουρί, εσύ..!
Αφού έτσι έγινε, τότε καλή χρονιά και τυχερή νάναι..!
Πολύ όμορφο το ποστ, αλήθεια...
(φινέτσα και ευγένεια, για να γίνω σαφής και όχι κόλακας,έτσι?)
-)

ceralex είπε...

...roadartist
Είδες? Εκεί που δεν τα περιμένεις σου' ρχονται...
Καλή Χρονιά!



...σπίθας
Ευχαριστώ για τις ευχές και τα καλά σου λόγια!
Άντε πάρε ένα κομμάτι!!!