Πέμπτη, 27 Δεκεμβρίου 2007

Χωροχρόνος



Στο νησί…

Τώρα το απέραντο της θάλασσας είναι εδώ.
Και τα φώτα της πόλης αρκετά μακριά…
Πίσω, πολύ πίσω απ’ το απέραντο της θάλασσας.
Βρίσκομαι εγώ τώρα στο σύνηθες απέναντί μου.
Για λίγες μέρες ακόμα.
Ίσως την ίδια στιγμή, στο σπίτι μου, να είμαι εκεί και να κοιτώ απέναντι.
Μα αυτό, δεν θα το μάθω ποτέ.

Πάντως θυμάμαι, πως κλείδωσα πριν φύγω.



Διακτινισμός…
Αν κάποτε τα καταφέρουμε
Θα λυθούν πολλά προβλήματα
Και θα δημιουργηθούν πολλά άλλα.


Γι’ αυτό σου λέω, αχάριστος μη γίνεσαι.
Ρούφηξε σαν να καπνίζεις ναργιλέ, το θετικό από καθετί.
Απορρόφησε σαν σφουγγάρι τα χαρίσματα του κάθε ανθρώπου.
Μύρισε σαν να μυρίζεις γαρδένια, το κάθε πέρασμα απ’ τη γειτονιά σου.
Εισέπνευσε σαν να είσαι σε βουνοκορφή, τον αέρα γύρω σου.
Ακόμα κι αν βρίσκεσαι κλεισμένος σ’ ένα δωμάτιο
Ο αέρας είναι δικός σου.
Μην τον αρνείσαι. Είσαι εκεί. Είναι το παρόν σου.




Στο παρόν
Ο χρόνος γίνεται ρολόι.
Το τικ εισπνοή
Το τακ εκπνοή
Δεν μένει χρόνος για σκέψεις. Οποιαδήποτε σκέψη σε βγάζει από το παρόν.
Και συ…
Αναρωτιέσαι αν είσαι πράγματι εδώ.


Στο παρελθόν
Ο χρόνος γίνεται εικόνες.
Η ημερομηνία λήξης του παρελθόντος αναγράφεται στο προηγούμενο δευτερόλεπτο.
Και συ…
Ξεχνάς αν αναπνέεις.

Στο μέλλον
Ο χρόνος γίνεται πουλί που αποδημεί.
Το ανοιγόκλεισμα των φτερών του μετράει δευτερόλεπτα.
Απ’ τις φτερούγες του ξεχύνονται προσδοκίες.
Κι εσένα…
Σε επαναφέρει ένα καρδιοχτύπι.
Ρολόι που τρελάθηκε και τρέχει.


Πάει ο παλιός ο χρόνος
Ας γιορτάσουμε παιδιάάάά΄!!!!!!!!


Αυτός που πέρασε κι άφησε κι έφυγε.
Αυτός που πέρασε και πήρε κι έφυγε.
Αυτός που πέρασε κι ούτε που το κατάλαβα.
Αυτός που μου χάρισε 365 ημέρες με τα όλα τους!


Ήρθε ο νέος με τα δώρα
Με τραγούδια και χαρά!

Αν στο παρόν του νέου χρόνου τραγουδάς αυτό το παλιό τραγουδάκι
Και χαίρεσαι….
Αυτό ισχύει. Αν όχι…..?


Πέρασε, δεν πέρασε, σημασία έχει πως είμαστε ακόμα εδώ.
Και μπήκε η χρονιά, που όταν θα κάνει το μυαλό μου οχτάρια το σίγουρο είναι πως δεν θα είμαι εκτός τόπου και χρόνου.

Το 8 σε αφήνει να κάνεις δυο τρύπες στο νερό αντί για μια.



Σε αφήνει να το κάνεις δυο αναπαυτικά μαξιλάρια και να την αράξεις.



Σε αφήνει να του βάλεις ράγες και να φύγεις επαναλαμβάνοντας μια διαδρομή επ’ άπειρον…

Ή απλώς… σε αφήνει να αποκτήσεις μόνο
τ’ αρχίδια μας τα δυό
Ούπς!!!!!!!!!


Ευτυχισμένος ας είναι λοιπόν ο καινούριος χρόνος μας!


---------------------




Ποιός μοιράζει............?

8 σχόλια:

ceralex είπε...

φωτο 2 σκίτσο του Dali
φωτογραφία από το Museo Dali στις Figueres

καλή χρονιά σε όόόόλα τα παιδάκια!

patsiouri είπε...

Αντε να ζήσουμε να το θυμόμαστε!

Σπίθας είπε...

Μια χαρά και... παραπάνω, τα λές εσύ!
Καλή χρονιά και ότι επιθυμείς, με υγεία..
Τα λέμε...καλώς σε βρίσκω.
;)

ceralex είπε...

καλώς ήρθατε παιδάκια!
Να είμαστε καλά και ναμας χαίρομαστε!
;)

marulia είπε...

"lento pero viene
el futuro se acerca
despacio
pero viene"

de Mario Benedetti

κάπως έτσιελεύθερα:
"αργο αλλά έρχεται
το μέλλον πλησιάζει
αργά
αλλά έρχεται"

και αν είναι όπως τα προηγούμενα;
αν όμως είναι διαφορετικό;
πώς; τί;
με ποιά κριτήρια;
άσε να κυλήσει να δούμε...

καλή χρονιά αγαπημένη!
το μέλλον έρχεται...

M είπε...

Το παρελθόν κυνηγάει το μέλλον και ποτέ δεν το φτάνει - τους χωρίζει το παρόν. Μα αν αφαιρέσεις τις ταμπελίτσες, το μονο που μένει είναι στιγμές που τρέχουν η μία πίσω από την άλλη.

Σου εύχομαι λοιπόν πολλές πολλές μοναδικές υπέροχες στιγμές! Ευτυχισμένο 2008!

Aντώνης είπε...

Να κάνεις πάνω στο φετινό 8αρι σου όλα όσα θες, και τις επ'άπειρον διαδρομές σου και τις τρύπες σου στο νερό ακόμα ακόμα, κάντο και μαξιλάρια και ξεκουράσου πάνω στα λάθη σου και πάνω στους νέους δρόμους που θα σε βγάλουν οι διαδρομές σου! Ειλικρινά απολαυστικό ποστ! Μα πέρα από τις ευχές στέκομαι στις 3 φάσεις του χρόνου. Είναι τόσο πολύ αυτό που λένε. Να είσαι καλά :)

ceralex είπε...

....marulia
Το μέλλον έρχεται και μαζί έρχεσαι και συ Αθήνα...
Αντε, σε περιμένω να το κάψουμε!!!

...m
δεν έχεις κι άδικο!
Οι ταμπελίτσες μας κλέβουν στιγμές που θα κοιτάζαμε αλλού...
Ωραίες στιγμές οι πρωτες του χρόνου αυτού!
Ωραίες μέρες!
Αν συνέχιζαν έτσι...ο φοβος θα τούμπαρε το 8, θα το έκανε ρόδες και θα ταξίδευε στο άπειρο.


...αντώνης
να είσαι καλά και εσύ!
Ανταποδίδω τις ευχες και για το δικό σου οχτάρι και...σ΄ευχαριστώ για την τόση...κατανόηση.