Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2007

Πυξίδα


Ζητάς το άστρο που φέγγει
Σε μια νύχτα που φεύγει
Μη χαλάς
Τις ενοχές των στιγμών σου
Σ’ ένα κόσμο δικό σου
Μη σκορπάς
Τις λέξεις μιας ιστορίας
Σ
ε παλμούς φαντασίας
Πού κοιτάς;
Εικόνες έξω απ’ το χάρτ
Ζητάς το άστρο που φέγγει
Σε μια νύχτα που φεύγει
Μη χαλάς
Τις ενοχές των στιγμών σου
Σ’ ένα κόσμο δικό σου
Μη σκορπάς
Τις λέξεις μιας ιστορίας
Σε παλμούς φαντασίας

Πού κοιτάς;
Εικόνες έξω απ’ το χάρτη
Βλέπεις πάντοτε κάτι
Πού με πας;

Πού με πας;

Πυξίδα που όλο γυρνάς
Ταξίδια ζητάς και νικάς
Που με πας;
Ρωτάω μα μη σταματάς
Στο πλάι σου θα μείνω
Ταξιδιώτης να γίνω…


Ζητάς τον ήλιο που πέφτει
Σε μια μέρα που φεύγει
Μη γελάς
Με τα αστεία των εικόνων
Αναμνήσεις αιώνων
Πού χωράς;
Σε παραμύθια με δράκους
Με αθάνατους μάγους
Πώς μεθάς;
Θα πιω απόψε μαζί σου
Θ’ αφεθώ στη γραμμή σου




Που με πας;

5 σχόλια:

Aντώνης είπε...

Δεν ξέρω αν ισχύει, πάντως η δική μου αίσθηση είναι ότι κατά βάθος πρέπει να παραδοθείς σε αυτό το ταξίδι. Ίσως βέβαια να μην υπάρχει και δυνατή άλλη εναλλακτική. Καλή σου μέρα!

Shades είπε...

Άσε να σε πάει όπου θέλει και μη ρωτάς.. απόλαυσε το ταξίδι και πάρε μαζί σου και μας.
Καλώς ήρθα στα μέρη σου.

Roadartist είπε...

ωραία ειναι να παρασέρνεσαι και όπου βγάλει!

Crazy Chef είπε...

να μας παρεις μακρυα,να μας πας στα περα μερη....

M είπε...

Αν σε αφήσει ο PanPan, θα ήταν ωραία να ανέβαζες και το τραγούδι να συνοδεύσει τους στίχους...